Private book

หนังสือส่วนตัว : The very common of me. - เ รื่ อ ง สุ ด แ ส น จ ะ ธ ร ร ม ด า ข อ ง ผ ม

หน้าปก | หน้าแรก | เกี่ยวกับหนังสือส่วนตัว | เรื่องในวันที่ผ่านไป | กระแสชีวิต |

 


คนมีปัญญา ถึงเผชิญอยู่กับความทุกข์
ก็ไม่ยอมสิ้นหวังที่จะได้ประสบความสุข
- พุทธพจน์ -


ตกตื่น

9 กรกฎาคม 2551

ผมเผลอหลับไปตอนประมาณสี่ทุ่มกว่าๆ  แล้วก็มาตกใจตื่นเอาตอนประมาณตีสอง
ที่ตื่นมาเพราะเสียงดังโหวกเหวกจากทีวีที่เปิดทิ้งไว้  
นอกจากนั้นยังรู้สึกหนาวจากพัดลมที่ตั้งอยู่ใกล้เกินไป

นอกจากเสียงทีวีแล้ว ทุกอย่างรอบๆ ตัวดูเงียบเชียบ
ไม่มีเสียงรถวิ่งผ่านไปมา ไม่มีเสียงคนพูดคุยกัน
ไม่มีเสียงลมพัด ใบไม้นิ่งเงียบ นกน้อยยังไม่ตื่นนอน

ผมคลิกทีวีไปดูช่องอื่นๆ  มีรายการอะไรก็ไม่รู้ที่ดูไม่ได้เต็มไปหมด  สุดท้ายก็ต้องปิดทีวี
ผมรู้สึกว่าตายังสว่างอยู่  ก็เลยเข้าเว็บต่างๆ ดูว่ามีอะไรอัพเดทบ้าง  คำตอบก็คือไม่มี
ก็เพราะนี่มันตีสองกว่าๆ  ใครๆ เขาก็คงนอนกันอยู่  จะมีใครสักที่คนตกใจตื่นขึ้นมาแบบผม

แต่เมื่อเงี่ยหูฟังดีๆ ผมก็พบว่ามีคนที่ยังไม่นอนเหมือนกัน  เพราะผมได้ยินเสียงคนคุยกัน
ดังข้ามมาจากตึกฝั่งตรงข้ามโน้น ไม่รู้ว่าพวกเขาคุยอะไรกัน  แต่คุยกันออกรสออกชาดมาก  
ก็คุยกันตอนตีสองได้ดังข้ามตึกมาซะขนาดนี้  เรื่องทีคุยกันคงมันส์หยดเลยล่ะ

ผมรู้สึกหิว  เมื่อเปิดดูในตู้เห็นมีบะหมี่สำเร็จรูปถ้วยหนึ่ง  แต่ดูจะมากเกินไปที่จะดับความหิวเล็กๆ นี้
ในที่สุดก็มาจบลงที่น้ำอุ่นๆ ถ้วยหนึ่งที่นอกจะช่วยขับไล่ความหิว แล้วยังช่วยลดอาการระคายคอด้วย
อีกไม่นานผมก็คงจะเริ่มง่วงอีกครั้ง  อาจจะเป็นเพราะน้ำอุ่นๆ ช่วยทำให้รู้สึกอบอุ่น

นกน้อยข้างนอกนั่น ตื่นแล้ว ส่งเสียงเจี้อยแจ้วเรียกพวกพ้อง
และอาจจะส่งเสียงบอกผมด้วยว่า “ไปนอนได้แล้วจ้าาาาา”

กำลังฝันดีกันอยู่ใช่ไหมครับ ;-)

Related เรื่องที่คล้ายกัน


เด็กชายกับใบโพธิ์

7 กรกฎาคม 2551 Tags

ต้นโพธิ์ เด็กชาย และความโลภของผู้คน

คลิกเข้าไปดูได้เลยครับ

Related เรื่องที่คล้ายกัน


ลมหายใจของ…?

4 กรกฎาคม 2551

น้องคนหนึ่งถามผมว่า “พี่จำคนนั้นที่คุยกับพี่ได้ไหม”
“จำได้สิ  ทำไมเหรอ” ผมถามกลับไป

“เขาตายแล้วนะ เขาเป็นมะเร็ง” น้องตอบมา
“หา​!  จริงเหรอ? …”  ผมได้แต่อึ้ง

ผมไม่รู้จักน้องคนนี้เป็นการส่วนตัว ไม่เคยพบหน้า ไม่เคยได้ยินเสียง
เขายังดูหนุ่มแน่น น่าจะมีอนาคตไกล  แต่ก็มาด่วนจากไปเสียก่อน

เรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงเรื่องของ kidkat ขึ้นมาทันที
อาจจะมีใครหลายคนบนโลกใบนี้ ที่ผมเคยคุยด้วย แล้วก็ลาจากไป
โดยที่ไม่มีโอกาสได้พบเจอกันเลยสักครั้ง

ในทำนองเดียวกัน ในชีวิตนี้เราอาจพานพบกับใครบางคนเพียงครั้งเดียว
อาจรู้จักกันเพราะเหตุการณ์บังเอิญ อาจได้ร่วมงานกันในช่วงเวลาสั้นๆ
แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้น  ก่อให้เกิดเรื่องประทับใจ นานแค่ไหนก็ไม่รู้ลืม

การพรากจาก เป็นเรื่องง่ายๆ ที่เกิดขึ้นได้ทุกวันวินาที
ความตาย ก็เป็นเรื่องง่ายๆ ที่เกิดขึ้นได้ในทุกเสี้ยววินาทีเช่นกัน

เราจึงควรถนุถนอมความสัมพันธ์ที่สวยงามนั้นไว้ด้วยใจ
มองข้ามปัญหาที่ซับซ้อน ลดตัวตน ให้เหมือนกับความตายที่ช่างเรียบง่าย

พระพุทธเจ้าบอกว่า หากคิดว่าวันนี้เธออาจจะต้องตายจากไป ก็ยังถือว่าประมาท
นั่นเพราะความตายสามารถเกิดขึ้นได้ในทุกขณะ แต่เราไม่เคยคิดว่า
ถึงคราวของเราแล้ว เพราะคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องง่าย 

บางคราวผู้พรากชีวิต อาจมายืนใกล้ๆ จนได้ยินเสียงลมหายใจ
หายใจเข้า หายใจออก หายใจเข้า และหายใจออก

ไม่หายใจ ไม่หายใจ ไม่… 

 

Related เรื่องที่คล้ายกัน


If a picture paints a thousand words

28 มิถุนายน 2551 Tags ,

 

If

bluesky-1.jpg

If a picture paints a thousand words,
Then why can’t I paint you?
The words will never show
For you I’ve come to know

bluesky-2.jpg

If a face could launch a thousand ships,
Then where am I to go?
There’s no one home but you,
You’re all that’s left me too
And when my love for life is running dry,
You come and pour yourself for me

bluesky-4.jpg

If I could be two places at one time,
I’d be with you
Tomorrow and today,
Beside you all the way

bluesky-5.jpg

If the world should stop revolving
Spinning slowly down to die,
I’d spend the end with you
And when the world was through,
Then one by one the stars would all go out,
Then you and I would simply fly away

bluesky-7.jpg

If a picture paints a thousand words,
Then why can’t I paint you?
‘Cause the words could never show
The you I’ve come to know

bluesky-8.jpg

And one by one the stars will all go out,
But you and I will simply fly away
We’ll fly away

 

Related เรื่องที่คล้ายกัน


ฟ้ายามเย็น

26 มิถุนายน 2551 Tags ,

เมื่อวันก่อนผมออกไปที่ระเบียงหลังห้อง  

มองไปทิศตะวันตก เห็นพระอาทิตย์กลมโตสีแดงใกล้จะลับขอบฟ้า

ผมรีบหยิบกล้องมาถ่าย แต่ก็ช้าไป เพราะพระอาทิตย์รู้ทัน รีบแอบหลบอยู่ใต้ขอบฟ้า

เลยได้แค่แสงสีแดงสาดส่องอยู่บนท้องฟ้าครับ

 

Related เรื่องที่คล้ายกัน


มนุษย์แมงป่อง

24 มิถุนายน 2551 Tags

scorpion-2.jpg

เช้าวันนี้ระหว่างที่ผมกำลังรีดเสื้อตัวที่สอง  ปรากฎว่าเตารีดทำให้เกิดรอยเปื้อนเป็นทางยาวสีน้ำตาลบนเสื้อ  ดูแล้วอาจจะเป็นคราบติดเสื้อได้ ผมเลยตัดสินใจเอาเสื้อตัวนั้นไปซักส่วนที่เปื้อนออก  ผมเดินออกไปที่ระเบียงหลังห้อง จัดแจงเอาเสื้อแช่ผงซักฟอกเสร็จแล้ว ก็กลับเข้ามาในห้อง

ผมเดินเข้ามาในห้องไม่กี่ก้าวก็มองเห็นว่ามีอะไรบางอย่าง กำลังเคลื่อนไหวอยู่ที่พื้นห้อง ตอนนั้นผมไม่ได้ใส่แว่น  มองเห็นเป็นแค่เงาลางๆ  แต่จากรูปร่างก็พอจะเดาได้ว่ามันคือตัวอะไร  ผมรีบคว้าแว่นมาใส่ เพื่อมองไอ้ตัวที่เดินหมุนไปมาให้ชัดๆ  

มันคือแมงป่องครับ! แมงป่องตัวน้อย กำลังเดินถอยหน้าถอยหลัง หมุนไปหมุนมา อยู่ตรงบริเวณที่ผมกำลังรีดผ้าอยู่เมื่อสักครู่นี้เลย  นี่ถ้าหากผมไม่เอาเสื้อไปซักที่ระเบียง  ผมอาจจะถอยหลังไปเหยียบมันเข้าให้ และอาจจะโดนต่อย  แล้วกลายเป็นมนุษย์แมงป่องไปแล้ว (คล้ายๆ กับมนุษย์แมงมุม - spider man ไงครับ)

ผมรีบคว้าเอากล่องพลาสติกไปครอบมันไว้  แล้วก็เอากระดาษแข็งสอดเข้าไปด้านล่าง เจ้าแมงป่องมีท่าทีปกป้องตัวเองเล็กน้อย ด้วยการชูหาง และอวดก้ามของมัน  แต่ในที่สุดผมก็สอดกระดาษแข็งเข้าไปรองข้างใต้ตัวมันจนได้   หลังจากนั้นผมก็พลิกกล่องขึ้นมา พร้อมๆ กับเคาะที่กระดาษแข็งเพือให้มันตกลงไปในกล่อง  เท่านี้ก็ผมจับตัวมันใส่กล่องได้แล้วครับ ;-)

scorpion-1.jpg

ผมนึกสงสัยว่ามันเข้ามาอยู่ในห้องผมได้ยังไงกัน  แล้วผมก็คิดฟุ้งซ่่านต่อไปว่า  ถ้านี้คือตัวลูก แล้วตัวพ่อกับตัวแม่ หรือญาติพี่น้องของมันจะแอบอยู่ในห้องหรือเปล่าเนี่ย  บรื้ออออ 

ถ้าคิดในแง่ดีอาจจะเป็นเพราะว่า เมื่อคืนก่อนนอนผมสวดมนต์แผ่เมตตาให้กับสรรพสัตว์ (คุณแม่ส่งหนังสือสวดมนต์มาให้ผม) วันนี้ผมเลยไม่โดนมันต่อย และแถมยังได้ทำบุญแสดงความเมตตาปล่อยแมงป่องเสียด้วย

ก่อนที่จะปล่อยแมงป่องตัวนี้ไป  ผมก็พามันไปอวดกับรุ่นพี่ก่อน  ปรากฎเจ้าแม่งป่องน้อยอาจจะหงุดหงิดที่ผมไม่ปล่อยมันเสียที  มันเลยทำท่าดิ้นไปมา นอนหงายเอาขาชี้ฟ้า และแน่นิ่งไป  ผมตกใจจึงรีบเอามันไปปล่อยที่สนามหญ้า  พอตัวแตะพื้นเจ้าแมงป่องก็กลับมามีชีวิต  แล้วไต่หายไปในพงหญ้าทันทีเลย

แต่แล้วก็มีเรื่องประหลาดเกิดขึ้นอีก  เพราะหลังจากปล่อยแมงป่องเสร็จ ผมก็ได้รางวัลจากทำความดีทัน 20 บาท  เพราะมีธนบัตร 20 บาทตกอยู่ตรงนั้นพอดี  รุ่นพี่ผมก็ยืนอยู่ตรงนั้นแหละ แต่เขากลับมองไม่เห็นครับ

2 A 1923873  คือ หมายเลขบนธนบัตรใบนี้  ผมควรทำตามมาตรฐานความเชื่อของคนไทยไหมครับ  แมงป่องตัวนี้อาจจะมาให้โชคก็เป็นได้ ซื้อ 73 หรือ 37 ดีครับ สาธุ :mrgreen:

 

Related เรื่องที่คล้ายกัน


กด กด กด กดเพื่อเธอ

24 มิถุนายน 2551

สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมบังเอิญได้ดูรายการ reality show รายการหนึ่ง ที่มีบรรดาผู้เข้าแข่งขันหนุ่มสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม  ที่ผมบอกว่าบังเอิญได้ดูก็เพราะว่า น้องๆ เขาดูรายการนี้กัน  ผมก็เลยจำเป็นต้องดูตามไปด้วย  

ผมไม่สนใจรายการประเภทนี้มานานแล้ว  ถ้าหากอยู่คนเดียวก็คงเปลี่ยนทีวีไปดูช่องอื่น หรือไม่ก็คงปิดทีวีไปแล้ว  คราวนี้ได้นั่งๆ นอนๆ ดูนานหน่อย ก็พบว่ารูปแบบรายการก็ยังคงเป็นลักษณะเดิมๆ อย่างที่เคยเห็น  

บรรดาผู้ชมในรายการแม้จะเชียร์ผู้แข่งขันกันต่างกันไป  แต่ก็อยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุข  หลายคนทำป้าย ไฟกระพริบ รวมทั้งแต่งตัวสีสันสดใส และจะมีท่าทางดีใจเป็นอย่างที่สุด  เมื่อพบว่าตัวเองถูกกล้องทีวีจับภาพอยู่

ผมคิดว่าสิ่งที่ผู้คนในห้องนั้นมีกันทุกคนก็คงจะเป็นโทรศัพท์มือถือ  เพราะจำเป็นจะต้องใช้ในการโหวตให้คะแนน   บางทีคนในครอบครัวพ่อแม่พี่น้อง อาจจะทะเลาะกันอย่างรุนแรงก็ได้  หากพบว่าใครอีกคนลืมเอาโทรศัพท์มือถือไป  หรือบังเอิญว่าแบตดันหมดในช่วงนั้นพอดี

วินาที่ที่ผมตกตะลึงก็คือ ในช่วงที่ทุกคนก้มหน้าก้มตากดโทรศัพท์ของตัวเอง  ภาพในทีวีเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา  จับภาพที่พ่อแม่ญาติพี่น้องของผู้เข้าแข่งขัน รวมทั้งผู้ชมคนอื่นๆ ที่กดๆ โทรศัพท์กันใหญ่ ด้วยความจริงจัง มุ่งมั่น เคร่งเครียด ประหนึ่งว่ากำลังอยู่ช่วงเวลาวิกฤตที่สุดของชีวิต

ผมจินตนาการเห็นภาพธนบัตรจำนวนมหาศาล ลอยออกมาจากผู้ชมแต่ละคน ลอยสูงขึ้นไปเข้าไปสู่หลุมดำอันมืดมิดของเจ้าของรายการ  ที่กำลังยิ้มกริ่มกับตัวเลขทางการเงินที่เพิ่มขึ้นและเพิ่มขึ้น  แถมวันนี้ผมเพิ่งจะเห็นว่า ผู้ชมสามารถกดโหวตครั้งเดียวแต่ใส่จำนวนเข้าไปเยอะๆ ได้ด้วย  

แหม ช่างเข้าใจอำนวยความสะดวกในการเสียเงินจริงๆ  แบบนี้เป็นการเรียกระดมทุนอย่างมหาศาลได้ในชั่วพริบตาได้ไหมหนอ

ผมไม่รู้หรอกนะว่า  นอกจากผลการแข่งขึ้นจะขึ้นความสามารถของผู้แข่งขันเองแล้ว ยังจะขึ้นอยู่กับผลการโหวต(ที่แปลงมาจากกำลังทรัพย์)มากน้อยแค่ไหน  

ขออย่าให้เป็นอย่างหลังเลย  อย่าให้ความสำเร็จในชีวิตได้มาง่ายๆ ด้วยการซื้อหามาจากเศษเงินที่ไหลมารวมกัน แล้วอ้างว่านั่นเป็นความสำเร็จของตัวเอง  

ภาพจาก: 1

Related เรื่องที่คล้ายกัน


แค่ไหนถึงจะพอ

23 มิถุนายน 2551 Tags

thaiflag.jpg

นี่เป็นเรื่องธรรมดาๆ ของใครคนหนึ่ง  ซึ่งจะเป็นใครก็ได้

ใครคนนั้นเป็นตัวแทนของความละโมบโลภมาก  ไม่รู้จักพอ ต้องการครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างเท่าที่จะคิดฝันไปได้

แม้ว่าประชาชาติทั้งมวลได้พิจารณากัน แล้วลงมติร่วมกันเป็นเอกฉันท์ว่า สมควรยกทั้งจักรวาลนี้ให้เขาไปเสีย
หากเป็นเช่นนั้นจริง ผมก็ยังไม่แน่ใจว่าจะสามารถดับความโลภที่อยู่ในตัวตนของเขาได้ไหม

หากเขาได้ครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างแล้วจะทำอะไร  เขาจะทำให้ทุกคนอยู่ดีกินดีมีความสุขกระนั้นหรือ
หรือเขาจะแสดงตัวตนที่แท้จริง  ด้วยการทำอะไรตามใจ  เพราะทุกสิ่งทุกอย่างเป็นของเขา เขาไม่จำเป็นต้องสนใจใคร

เมื่อถึงเวลานั้นสิ่งที่เลวร้ายจนไม่อาจคาดคะเนได้ อาจจะปรากฎขึ้นให้เราได้เห็นกัน

ความโลภไม่มีมิติของการเวลา  ไม่มีมิติของขอบเขต  ก้าวล้ำออกไปได้แม้ในอวกาศ  ไม่น่าเชื่อว่าปัจจุบันเราสามารถซื้อที่บนดวงจันทร์ได้แล้ว และอีกไม่นานก็คงจะมีโฉนดของพื้นที่บนดาวต่างๆ มาขายเต็มไปหมด 

ท้ายที่สุดก็อาจจะมีสงครามบนโลกนี้ เพื่อแย่งชิงอาณานิคมบนดาวดวงอื่น  ทั้งๆ ที่เรายังไม่เคยเหยียบดาวดวงไหนนอกจากดวงจันทร์

มนุษย์อาจจะแสดงความยิ่งใหญ่และมั่นคงทางจิตใจของตนง่ายๆ  ได้ด้วยการปฏิเสธความโลภที่เกิดขึ้นในใจ  อีกทั้งต้องยึดถือและเชื่อมั่นในความถูกต้อง อย่างหนักแน่น

ประเทศไทยจะเป็นอย่างไร  ก็ขึ้นอยู่กับผู้อยู่อาศัย ที่จะมีวิถีทางในการปกปักษ์รักษาแบบใด  ประเทศชาติอาจจะเจริญรุ่งเรือง หรืออาจจะล่มสลาย  นั่นก็เป็นแนวทางที่ผู้คนในประเทศนี้ได้เลือกแล้ว 

การเลือกที่จะลงมือกระทำสิ่งใดอย่างใดอย่างหนึ่ง ย่อมเป็นไปตามความเชื่อของหลักเหตุผลในตัวบุคคล
และแม้การเลือกที่จะไม่กระทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง  ก็ถือเป็นการเลือกในลักษณะเดียวกัน

Related เรื่องที่คล้ายกัน


ความฝันอันสูงสุด

22 มิถุนายน 2551

ทำนอง: พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
เนื้อร้อง: ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุุนนาค 

ขอฝันใฝ่ในฝันอันเหลือเชื่อ
ขอสู้ศึกทุกเมื่อไม่หวั่นไหว
ขอทนทุกข์รุกโรมโหมกายใจ
ขอฝ่าฟันผองภัยด้วยใจทะนง

จะแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด
จะรักชาติจนชีวิตเป็นผุยผง
จะยอมตายหมายให้เกียรติดำรง
จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

ไม่ท้อถอยคอยสร้างสิ่งที่ควร
ไม่เรรวนพะว้าพะวังคิดกังขา
ไม่เคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา
ไม่เสียหายชีวาถ้าสิ้นไป

นี่คือปณิธานที่หาญมุ่ง
หมายผดุงยุติธรรม์อันสดใส
ถึงทนทุกข์ทรมานนานเท่าใด
ยังมั่นใจรักชาติองอาจครัน

โลกมนุษย์ย่อมจะดีกว่านี้แน่
เพราะมีผู้ไม่ยอมแพ้แม้ถูกหยัน
คงยืนหยัดสู้ไปใฝ่ประจัญ
ยอมอาสัญก็เพราะปองเทิดผองไทย

Related เรื่องที่คล้ายกัน


บ้านพระราชทาน

18 มิถุนายน 2551 Tags


Get the Flash Player to see this player.

พระนครศรีอยุธยา 17 มิ.ย. - สองยาย-หลาน ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่ถวายฎีกาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้รับบ้านพระราชทานแล้ว

นาง อนงค์ ธารีสืบ อายุ 74 ปี  เผยรู้สึกปลื้มปิติ และสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ หลังมีหนังสือจากสำนักพระราชวัง ว่า จะช่วยเหลือในการสร้างบ้านให้ตน และ นายเมธาภรณ์ จุมพิศ หลานชาย  เป็นที่อยู่อาศัย เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเดือดร้อนจากการไม่มีที่อยู่อาศัย เพราะปลูกบ้านในที่ดินสาธารณะและถูกไล่ที่เป็นประจำ ให้คำมั่นจะพยายามเลี้ยงดูหลานชายให้เป็นคนดี

ด้าน นายเมธาภรณ์ จุมพิศ  แสดงความดีใจ ที่จะมีที่อยู่อาศัยเนื่องจากบ้านเดิมทรุดโทรมมาก เผยจะตั้งใจเรียน และเมื่อโตขึ้นจะขอทำความดีทดแทนคุณแผ่นดิน

ทั้งนี้ เมื่อปี 2548 สองยาย-หลาน ได้เขียนหนังสือถวายฎีกาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว  เพื่อขอพระราชทานความช่วยเหลือ โดยในแต่ละวันหลังเลิกเรียน นายเมธาภรณ์ จะต้องไปเก็บขวดเปล่า และเศษพลาสติกขายร้านรับซื้อของเก่า เอามาเป็นค่าอาหาร และต้องเลี้ยงดู นางอนงค์ ทื่อายุมาก ทั้งมีฐานะยากจน มีความเป็นอยู่ข้นแค้น จนในที่สุดได้รับพระมหากรุณาธิคุณ พระราชทานบ้าน โดยจะมีพิธีส่งมอบอย่างเป็นทางการ ในวันที่  27 มิถุนายนนี้.- สำนักข่าวไทย

ที่มา: http://news.mcot.net/report/inside.php?value=bmlkPTEzMjgzJm50eXBlPWNsaXA=

—————————————–

บ้านพระราชทาน

ที่มา:http://www.pantown.com/board.php?id=5474&area=1&name=board1&topic=1390&action=view

Related เรื่องที่คล้ายกัน