ตกตื่น
9 กรกฎาคม 2551ผมเผลอหลับไปตอนประมาณสี่ทุ่มกว่าๆ แล้วก็มาตกใจตื่นเอาตอนประมาณตีสอง
ที่ตื่นมาเพราะเสียงดังโหวกเหวกจากทีวีที่เปิดทิ้งไว้
นอกจากนั้นยังรู้สึกหนาวจากพัดลมที่ตั้งอยู่ใกล้เกินไป
นอกจากเสียงทีวีแล้ว ทุกอย่างรอบๆ ตัวดูเงียบเชียบ
ไม่มีเสียงรถวิ่งผ่านไปมา ไม่มีเสียงคนพูดคุยกัน
ไม่มีเสียงลมพัด ใบไม้นิ่งเงียบ นกน้อยยังไม่ตื่นนอน
ผมคลิกทีวีไปดูช่องอื่นๆ มีรายการอะไรก็ไม่รู้ที่ดูไม่ได้เต็มไปหมด สุดท้ายก็ต้องปิดทีวี
ผมรู้สึกว่าตายังสว่างอยู่ ก็เลยเข้าเว็บต่างๆ ดูว่ามีอะไรอัพเดทบ้าง คำตอบก็คือไม่มี
ก็เพราะนี่มันตีสองกว่าๆ ใครๆ เขาก็คงนอนกันอยู่ จะมีใครสักที่คนตกใจตื่นขึ้นมาแบบผม
แต่เมื่อเงี่ยหูฟังดีๆ ผมก็พบว่ามีคนที่ยังไม่นอนเหมือนกัน เพราะผมได้ยินเสียงคนคุยกัน
ดังข้ามมาจากตึกฝั่งตรงข้ามโน้น ไม่รู้ว่าพวกเขาคุยอะไรกัน แต่คุยกันออกรสออกชาดมาก
ก็คุยกันตอนตีสองได้ดังข้ามตึกมาซะขนาดนี้ เรื่องทีคุยกันคงมันส์หยดเลยล่ะ
ผมรู้สึกหิว เมื่อเปิดดูในตู้เห็นมีบะหมี่สำเร็จรูปถ้วยหนึ่ง แต่ดูจะมากเกินไปที่จะดับความหิวเล็กๆ นี้
ในที่สุดก็มาจบลงที่น้ำอุ่นๆ ถ้วยหนึ่งที่นอกจะช่วยขับไล่ความหิว แล้วยังช่วยลดอาการระคายคอด้วย
อีกไม่นานผมก็คงจะเริ่มง่วงอีกครั้ง อาจจะเป็นเพราะน้ำอุ่นๆ ช่วยทำให้รู้สึกอบอุ่น
นกน้อยข้างนอกนั่น ตื่นแล้ว ส่งเสียงเจี้อยแจ้วเรียกพวกพ้อง
และอาจจะส่งเสียงบอกผมด้วยว่า “ไปนอนได้แล้วจ้าาาาา”
กำลังฝันดีกันอยู่ใช่ไหมครับ










สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมบังเอิญได้ดูรายการ reality show รายการหนึ่ง ที่มีบรรดาผู้เข้าแข่งขันหนุ่มสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม ที่ผมบอกว่าบังเอิญได้ดูก็เพราะว่า น้องๆ เขาดูรายการนี้กัน ผมก็เลยจำเป็นต้องดูตามไปด้วย 





