<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?> <rss
version="2.0"
xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
><channel><title>Private Book</title> <atom:link href="http://www.privatebook.com/wp/?feed=rss2" rel="self" type="application/rss+xml" /><link>http://www.privatebook.com/wp</link> <description>หนังสือส่วนตัว : The very common of me. - เ รื่ อ ง สุ ด แ ส น จ ะ ธ ร ร ม ด า ข อ ง ผ ม</description> <lastBuildDate>Tue, 08 May 2012 16:01:43 +0000</lastBuildDate> <language>en</language> <sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod> <sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency> <generator>http://wordpress.org/?v=</generator> <item><title>กำมือและฝ่าเท้า</title><link>http://www.privatebook.com/wp/?p=3507</link> <comments>http://www.privatebook.com/wp/?p=3507#comments</comments> <pubDate>Tue, 08 May 2012 16:01:43 +0000</pubDate> <dc:creator>PiwPiw</dc:creator> <category><![CDATA[A day in the life]]></category><guid
isPermaLink="false">http://www.privatebook.com/wp/?p=3507</guid> <description><![CDATA[วันนี้ระหว่างทางขับรถกลับมาที่บ้าน  ผมเจอฝนตกชุดใหญ่ 4 ชุดด้วยกัน  แต่ละชุดต้องลดความเร็ว  เปิดไฟหน้า และเปิดที่ปัดน้ำฝนเบอร์ 3 ผมมองเห็นแค่ไฟท้ายรถคันข้างหน้า  กระจกส่องหลังก็มองเห็นแต่ไฟหน้าของรถที่ตามมา  แถมบางคันไม่เปิดไฟหน้าด้วย  ทำให้ต้องเพ่งมองดูก่อนแซงว่ามีรถวิ่งมาที่เลนขวาหรือเปล่า &#8230; เสียงฝนที่กระหน่ำใส่รถทั้งคัน ไฟท้ายรถคันหน้า ไฟหน้ารถคันหลัง กับละอองน้ำฟุ้งกระจาย บนเส้นทางที่คุ้นเคย แต่กลับเหมือนไม่ใช่เส้นทางเดิม  จะหยุดรถแวะข้างทางเลยก็ไม่ได้  เพราะรถคันหลังก็วิ่งตามเรามา ชีวิตอยู่ในกำมือ ฝ่าเท้า สายตา และสติในการขับรถ &#8230; ที่กลับรถข้างหน้ามีรถกะบะเก่าๆ จอดรออยู่  แล้วจู่ๆ เขาก็โผล่พรวดออกมา  รถคันข้างหน้าผมหักหลบไปทางซ้าย  ผมมองกระจกซ้าย  มีรถกำลังวิ่งมา  ผมหักหลบตามคันหน้าไม่ทันแน่  ขืนหักไปก็คงโดนชนท้ายกระเด็น ผมเบรคจนรถแทบจะหยุด  มองกระจกหลังลุ้นว่ารถที่วิ่งตามมาจะหักหลบผมทันไหม  โชคดีที่มีระยะห่างพวกเขาเลยหักซ้ายหลบผมกับรถคันหน้า ผมเปิดไฟสูงใส่รถกะบะด้วยความหงุดหงิด  อยากจะตะโกนถามว่าคุณคิดอะไรอยู่! ผ่านไปไม่นานนักเหตุการณ์ข้างบนก็เกิดขึ้นซ้ำอีกครั้งหลายร้อยเมตรข้างหน้าผม  แต่คราวนี้เป็นรถเก๋งคันโต  รถคันหน้าหักหลบเลนซ้าย  เก๋งอยู่เลนขวาสุด เก๋งมีแรงเยอะแต่กลับไม่รีบเร่งความเร็ว ผมขับมาเป็นร้อย  รถข้างหลังจ่อหลังพุ่งตามมา  จังหวะนั้นเหยียบเบรคไม่ได้แน่  เลยหักหลบเก๋งเข้าเลนซ้ายก็เจอกับท้ายรถคันหน้าที่เพิ่งชะลอหักหลบเก๋ง  ก็เลยต้องหักกลับเข้าเลนขวาปาดหน้าเก๋งคันโต ชีวิตอยู่ในกำมือ ฝ่าเท้า สายตา และสติในการขับรถ &#8230; ยังดีที่มีบุญกลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย ใครล่ะจะรู้ว่ามีชีวิตกับสิ้นชีวิตมันก็แค่ฉิวเฉียด]]></description> <wfw:commentRss>http://www.privatebook.com/wp/?feed=rss2&#038;p=3507</wfw:commentRss> <slash:comments>1</slash:comments> </item> <item><title>แผ่นดินของเรา : เพลงพระราชนิพนธ์</title><link>http://www.privatebook.com/wp/?p=3502</link> <comments>http://www.privatebook.com/wp/?p=3502#comments</comments> <pubDate>Sat, 17 Mar 2012 16:58:02 +0000</pubDate> <dc:creator>PiwPiw</dc:creator> <category><![CDATA[A day in the life]]></category> <category><![CDATA[youtube]]></category><guid
isPermaLink="false">http://www.privatebook.com/wp/?p=3502</guid> <description><![CDATA[]]></description> <wfw:commentRss>http://www.privatebook.com/wp/?feed=rss2&#038;p=3502</wfw:commentRss> <slash:comments>0</slash:comments> </item> <item><title>หลับให้สบาย</title><link>http://www.privatebook.com/wp/?p=3492</link> <comments>http://www.privatebook.com/wp/?p=3492#comments</comments> <pubDate>Thu, 16 Feb 2012 19:22:09 +0000</pubDate> <dc:creator>PiwPiw</dc:creator> <category><![CDATA[A day in the life]]></category><guid
isPermaLink="false">http://www.privatebook.com/wp/?p=3492</guid> <description><![CDATA[หมาตัวนี้โผล่มาจากไหนไม่มีใครรู้ แล้วจู่ๆ ก็มาอยู่เป็นหมาประจำหมู่บ้าน หมาตัวดำขลับ แต่หน้ากลับเบิกบาน จนชาวบ้านเผลอหลงรักไม่รู้ตัว  ไม่มีที่มา  ไม่มีเจ้าของ แต่กลับครองใจใครๆ หลายคน นอนก็นอนข้างถนน กินก็ตามแต่จะให้ เดินไปตามหนทางที่อยากไป หมาไทยธรรมดา แต่สเน่ห์เหลือร้ายนักหนา ทำให้ใครหลายคนร้องไห้โศกา หมดเวรหมดกรรมแล้วชาตินี้ ขอให้เจ้าจงโชคดีมีสุขทุกภพไป  :~(]]></description> <wfw:commentRss>http://www.privatebook.com/wp/?feed=rss2&#038;p=3492</wfw:commentRss> <slash:comments>1</slash:comments> </item> <item><title>โอกาสของเธอ</title><link>http://www.privatebook.com/wp/?p=3485</link> <comments>http://www.privatebook.com/wp/?p=3485#comments</comments> <pubDate>Sun, 12 Feb 2012 16:23:10 +0000</pubDate> <dc:creator>PiwPiw</dc:creator> <category><![CDATA[A day in the life]]></category><guid
isPermaLink="false">http://www.privatebook.com/wp/?p=3485</guid> <description><![CDATA[โอกาสในชีวิตเราแต่ละคนไม่เหมือนกัน อะไรที่เราว่ามันช่างยากลำบากนั้น  ก็ยังมีคนที่ทุกข์ยากกว่าเราหลายสิบเท่า  เราควรจะมองให้เห็นโอกาสที่ชีวิตหยิบยื่นให้และใช้มันอย่างคุ้มค่าที่สุด เช้าตรู่วันอาทิตย์  ผมต้องตื่นนอนแต่เช้าและไปทำงานที่ได้รับมอบหมายเป็นพิเศษ   ไม่นานนักผมก็พบว่ามีคนหลายคนเดินทางมาหลายร้อยกิโลเมตร   หลายคนมาถึงตั้งแต่ตีสี่เพื่อให้ผมได้พูดคุยและสัมภาษณ์ ผมได้คุยกับคนสิบกว่าคน และได้หยิบยื่นโอกาสให้คนส่วนหนึ่ง   ส่วนคนที่เหลือก็ต้องพบกับความผิดหวัง  ข่าวดีและข่าวร้ายจะตามไปเจอพวกเขาภายหลัง  ช่วงเวลานี้คงเป็นเวลาของการรอคอยความสมหวังและผิดหวังของพวกเขา น้องไข่เป็นคนหนึ่งที่ผมได้คุยด้วย  เธอไม่ได้ชื่อน้องไข่หรอก  แต่เป็นเพราะในช่วงปิดเทอมนั้นเธอต้องเดินทางจากอ่างทอง  เข้ามาช่วยญาติขายไข่ที่ตลาดนางเลิ้ง ไข่ที่เธอขายก็คือไข่ที่นำมาผ่านกระบวนการต่างๆ ตามที่ลูกค้าสั่งซื้อ  ไม่ว่าจะเป็นการทำไข่ต้ม ไข่เข็ม ไข่เยี่ยวม้า ไข่นกกระทาต้ม  และสารพัดไข่ที่จะถูกเตรียมไว้ก่อนนำไปปรุงอาหาร เธอต้องขายไข่ตั้งแต่ช่วงเที่ยงคืนเรื่อยมาจนถึงสิบโมงเช้าถึงจะได้นอนพักและต้องตื่นขึ้นมาขายไข่ต่อในช่วงบ่ายสอง ผมได้ความรู้ใหม่จากเธอว่าไข่มีแผล คือไข่ต้มที่ปอกเปลือกแล้วไข่แดงทะลักออกมา  ราคาจะตก แต่ก็สามารถเอาไปทำไข่ลูกเขยได้ รายได้ประมาณ 6,000 กว่าบาทจากการขายไข่จะถูกนำไปใช้เป็นค่าเทอมของตัวเธอเอง  นั่นคือเธอส่งตัวเองเรียนหนังสือจากการขายไข่ครับ คุณพ่อของเธอเป็นตำรวจ  แต่ท่านก็ได้เสียชีวิตในหน้าที่ระหว่างการพยายามหยุดรถบรรทุกเพื่อขอตรวจค้น  รถกลับบรรทุกไม่ยอมหยุดแต่ได้ขับชนพ่อของเธอจนเสียชีวิต  ส่วนคุณแม่นั้นก็มีสามีใหม่  ปัจจุบันเธออาศัยอยู่กับคุณยายที่จังหวัดอ่างทอง ในระหว่างที่เธอเรียนหนังสือ ยายก็ต้องเข้ามาช่วยขายไข่ที่กรุงเทพเป็นระยะ  ส่วนเธอก็ต้องอยู่บ้านคนเดียว  แต่ก็มีสุนัขที่ญาติมาฝากเลี้ยงอยู่เป็นเพื่อนอีก 3 ตัว  ช่วงน้ำท่วมปลายปี 2554 ที่ผ่านมาน้ำก็ท่วมบ้านเธอถึงระดับอก เวลาเธอเล่าถึงชีวิตตัวเอง  เรื่องราวต่างๆ ไม่ได้ออกมาจากแค่คำพูด แต่มันสะท้อนออกมาจากดวงตาของเธอด้วย พวกเราที่เป็นคนสัมภาษณ์เห็นพ้องต้องกันว่าเธอเป็นคนที่เหมาะสมที่สุดคนหนึ่ง  และผมดีใจที่วันนี้ได้หยิบยื่นโอกาสในชีวิตให้เธอ [...]]]></description> <wfw:commentRss>http://www.privatebook.com/wp/?feed=rss2&#038;p=3485</wfw:commentRss> <slash:comments>2</slash:comments> </item> <item><title>ตรุษจีนครั้งแรก</title><link>http://www.privatebook.com/wp/?p=3479</link> <comments>http://www.privatebook.com/wp/?p=3479#comments</comments> <pubDate>Mon, 23 Jan 2012 17:40:13 +0000</pubDate> <dc:creator>PiwPiw</dc:creator> <category><![CDATA[A day in the life]]></category><guid
isPermaLink="false">http://www.privatebook.com/wp/?p=3479</guid> <description><![CDATA[ผมเป็นคนไทยที่ไม่มีเชื้อจีนปนอยู่สักนิด สมัยเด็กๆ จำได้ว่าพอถึงช่วงเทศการตรุษจีน  เพื่อนๆ ในห้องเรียนที่มีเชื้อสายจีนจะขาดเรียน  แน่นอนว่ามันทำให้ผมอิจฉา พอช่วงเทศกาลผ่านไป พวกเพื่อนๆ ก็จะกลับมาพร้อมกับขนมเข่ง ปีนี้เป็นครั้งแรกที่ผมได้เข้าร่วมเทศกาลตรุษจีน  แต่ไม่ใช่พิธีการทั้งหมดเพราะผมดันนอนตื่นสายกว่าใครเขา ผมได้เห็นขั้นตอนการเตรียมของเซ่นไหว้ หมูสามชั้น การนึ่งขนมเข่ง  นึ่งไก่  และอื่นๆ ผมเพ่ิงจะเคยเห็นพิธีการไหว้รถเป็นครั้งแรก  มันทำให้หมดข้อสงสัยที่มีมานานแล้วว่าทำไมรถบางคันถึงมีดอกไม้ประดับอยู่ที่หน้ารถ ผมได้เข้าร่วมการไหว้บรรพบุรุษด้วย   ผมรับธูปมา 1 ดอก พนมมือและไหว้  พนมมือทำใจสงบนิ่ง ไม่กล้าหันไปถามคนข้างๆ ว่า ต้องภาวนาว่ายังไงเหรอ  เลยถือโอกาสนั้นฝากเนื้อฝากตัวเป็นลูกหลานเสียเลย &#8230; หลังจากเผากระดาษเงินกระดาษทองแล้วก็ถึงช่วงจุดประทัด  ผมเลยไปยืนอยู่แถวหน้าสุดจะได้เห็นประทัดระเบิดชัดๆ ปรากฎว่านอกจากผมที่ไม่เคยเห็นประทัดเป็นร้อยระเบิดโป้งป้างมาก่อน  ก็มีหมาน้อยอายุ 1 ขวบที่ไม่เคยเห็นประทัดระเบิดเหมือนกัน วิ่งเข้าไปดูประทัดระเบิดในระยะเผาขน(หมา) ไม่ใช่แค่ดูประทัดระเบิดในระยะประชิด  มันยังพยายามจะกระโดดงับประทัดที่กำลังระเบิดอีกต่างหาก บางทีมันก็ตกใจกระโดดหลบถอยหลัง แต่แล้วก็วิ่งพุ่งกลับไปหาพวงประทัดอีกครั้ง ใครร้องเรียกหมาน้อยตัวนี้ยังไงมันก็ไม่สน  ผมว่าตอนนั้นมันคงไม่ได้ยินแล้วล่ะ  หูมันคงจะดับไปอีกพักหนึ่ง ส่วนบรรดาหมารุ่นพี่ตัวอื่นๆ ในบ้านที่เหลือ ก็พากันวิ่งหายลับไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ &#8230; ขากลับเข้ากรุงเทพฯ ผมขับรถสวนกับรถที่มีดอกไม้ติดอยู่หน้ารถหลายคัน ขับรถมาได้ครู่ผมพบว่ารถมากติดผิดปกติ  ลองคิดคำนวณเวลาคร่าวๆ แล้วคิดว่าคงได้ขับรถอีกนาน แต่ปรากฎว่ารถติดเพราะมีรถยนต์กัน  2 [...]]]></description> <wfw:commentRss>http://www.privatebook.com/wp/?feed=rss2&#038;p=3479</wfw:commentRss> <slash:comments>1</slash:comments> </item> </channel> </rss>
<!-- Performance optimized by W3 Total Cache. Learn more: http://www.w3-edge.com/wordpress-plugins/

Minified using memcached
Page Caching using memcached
Database Caching using memcached
Object Caching 660/699 objects using memcached
Content Delivery Network via static.privatebook.com

Served from: www.privatebook.com @ 2012-05-20 06:58:33 -->
