Private Book

ว่ากันว่ามีเก้าอี้ตัวหนึ่งที่เด็กๆ หลายคนต้องไปเข้าคิวนั่งในวันเด็ก  มันเป็นเก้าอี้ตัวใหญ่ที่อยู่หลังโต๊ะตัวใหญ่  และเป็นเก้าอี้ที่นั่งสบายที่สุดตัวหนึ่ง

ไม่รู้ว่าเด็กๆ ที่ได้ไปนั่งรู้สึกอย่างไร  นอกจากความหวังที่สดใสในระหว่างเข้าแถว  และแววตาที่ตื่นเต้นขณะนั่งบนเก้าอี้ตัวนั้น   แต่เชื่อว่าประเดี๋ยวเด็กๆ ก็จะลืมความรู้สึกนั้น  เพราะมีสิ่งอื่นที่น่าสนใจว่า  น่าสนุกกว่าเก้าอี้ตัวนั้นมากมาย

เด็กๆ หารู้ไม่ว่าเก้าอี้ตัวนี้เป็นที่โปรดปรานของผู้ใหญ่หลายคน  ผู้ใหญ่บางคนนั่งแล้วเกิดสง่าราศี  บางคนนั่งแล้วนำภัยพิบัติมาสู่ตน  บางคนนั่งแล้วก็ไม่อยากลุกไปไหน  อยากจะกอดเก็บเก้าอี้ตัวนี้ไว้เป็นของตนตลอดไป

เมื่อไม่กี่วันมานี้เก้าอี้ตัวนี้ได้เจ้าของคนใหม่ซึ่งมีทั้งคนรักและคนชัง   เขาจะทำอะไรต่อไปนั้นไม่มีใครรู้   แต่ที่รู้แน่ๆ คือ วันนี้สิ่งแวดล้อมรอบๆ เก้าอี้ตัวนี้ได้เปลี่ยนไป

ผู้คนส่วนหนึ่งแสดงออกซึ่งความก้าวร้าว รุนแรง ไร้เหตุผล ไม่กลัวกฎหมาย สามารถทำได้ทุกอย่าง  ด่าทอ ทำร้าย ทำลาย และคร่าชีวิตฝ่ายตรงข้าม   แน่นอนว่าพวกเขามองเห็นฝ่ายตรงข้ามเหมือนไม่ใช่คน

ผู้คนอืกส่วนหนึ่งก็งมงายขาดสติ คลั่งหมอดูทำนายทายทัก ฟันธง ฟันท้อง คอนเฟิร์ม  และเป็นข่าวใหญ่ของประเทศ

ช่างน่าประหลาดใจที่คนที่เดินสวนกับเราตามที่ต่างๆ  มีคนแบบนี้ปะปนอยู่  คนที่พร้อมที่จะทำร้ายเรา เพียงเพื่อรักษาอุดมการณ์ที่เขาบูชา และสำคัญยิ่งกว่าชีวิตของเรา

สิ่งที่เราเห็นนี้อาจเป็นความจริงซ่อนเร้นที่ถูกเปิดเผย  สันดานดิบเถื่อน และกิเลสชั่วที่อยู่ในสังคม  คนรุ่นหลังอาจจะเริ่มชาชินและพร้อมยอมรับว่า “มันเป็นเช่นนี้เอง”  และเริ่มดำเนินรอยตามทางเส้นทางหายนะ

“We Shall need a radically new manner of thinking, if mankind is to survive” – Albert Einstein

เรา – ทุกคน – มีเวลา  - คิด – กัน – แค่ไหน – เชียว – ?

…

เรื่องที่คล้ายกัน

• ลูกโป่งความสุข (21/8/2009, 9)
• ปฏิบัติการช่วยชีวิต (5/5/2008, 10)
• ภาพจากทุ่งหญ้าเพิ่มเติมครับ (8/4/2008, 6)
• ยิ้มก้นแก้ว (4/6/2010, 2)
• ผีเสื้อและดอกไม้ (23/3/2008, 1)