วันชื่นคืนเหงา (ความสุข)
จริงๆ ตั้งชื่อหัวเรื่องแบบนั้นก็ไม่ค่อยถูกหรอก เพราะไม่ค่อยชื่น จะว่าไปมีบ้างก็นิดหน่อย แต่ออกไปในแนวเหงามากกว่า
แอบมีช่วงชื่นอยู่หน่อยหนึ่ง แต่แป๊ปเดียวก็ชืด เป็นชื่นแบบชืดๆ เพราะรู้ว่าไม่นานชื่นแบบนั้นก็จะผ่านไปในที่สุด ก็เลยพยายามไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองเผลอหลงไปกับมัน แต่ขนาดทำใจไว้แล้วพอช่วงชื่นหาย ก็จ๋อยไปเหมือนกัน
ผมก็รู้เช่นกันว่าทุกข์ที่อยู่ในใจจะต้องหายไปในวันหนึ่ง แต่ช่วงนี้ผมจะต้องปรับตัวและทำความเข้าใจความเป็นจริงของใจ และความเป็นจริงของชีวิต
ใครจะรู้ ผมอาจใช้ชีวิตที่ผ่านมา โดยไม่รู้ว่าชีวิตนี้คืออะไรก็เป็นได้ …
มีอิสระภาพที่เหมือนถูกจองจำในตัวเอง มันจะเรียกว่าอิสระภาพได้อย่างไร?
ความสุขที่เกิดจากการเสาะแสวงหา ความสุขที่เกิดจากกิเลสตัณหา จะเป็นความสุขได้อย่างไร เพราะจริงๆ แล้วไม่มีความสุขใดที่คงทนถาวร นั่นก็เลยทำให้เราต้องเที่ยวหาสิ่งต่างๆ มาปรนเปรอให้เกิดความสุขแก่ตัวเอง
ความทุกข์ก็เช่นเดียวกับความสุข ไม่มีความทุกข์ใดที่คงทนถาวรเช่นกัน
แต่คนเรามักจะวิ่งหาความสุข ไม่มีใครวิ่งไปหาความทุกข์ เราชอบสุข เราไม่ชอบทุกข์ ทั้งสองสิ่งนี้เสมอกัน และเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นกับเรา ความสุขก็เท่าเทียมกับความทุกข์ ใจเราต่างหากที่ไม่เป็นกลาง
ใจเรานั่นแหละ ที่เรายังไม่รู้จักมันเลย …
เรื่องที่คล้ายกัน
Private Radio: 
ยอมแล้วๆๆ
November 17th, 2007 at 05:08
อืมม ใจ สะกดง่ายแต่เข้าใจยากเนอะ
)
ใจตัวเองน่าจะเข้าใจง่ายกว่าใจคนอื่น .. ถ้าเรารู้ใจตนเอง คงดี
แต่หวานชอบเฉๆเรื่อย .. น่าสงสารก้อนเนื้อเท่ากำมือ ..โอ๋ๆๆ (ปลอบมันอยู่..
November 18th, 2007 at 14:05
เป็นเหมือนกันค่ะ ยิ่งมีสิ่งแวดล้อมเข้ามากระตุ้นบางทียิ่งเหงาใหญ่เลย
เลยได้แต่หาอะไรทำแก้เหงา และพยายามไม่ให้ใจเตลิดกับความสุขที่ได้รับ
พูดไปงั้น แต่ยังทำไม่ได้ 100 %
November 20th, 2007 at 00:13
ช่วงนี้เป็นช่วงสะโสด เป็นช่วงความสุขของหัวใจสองดวง
November 21st, 2007 at 10:04
ส่วนมากแล้วคนเรามักยึดติดอยู่กับอดีต และอดีตที่เรายึดติดมักเป็นทุกข์ที่เกิดจากความผิดหวัง และทุกข์ที่ต้องจาก จากสิ่งที่เป็นสุข ถึงแม้จะเข้าใจสิ่งเหล่านี้ดีแค่ไหน แต่ก็ทำใจยอมรับความจริงยากเหลือเกิน