วันวิสาขปุรณมีบูชา
ภาพถ่ายพระพุทธรูปจากวัดใหญ่ไชยมงคล จ.อยุธยา
วันวิสาขปุรณมีบูชา หรือ วันวิสาขบูชา เป็นวันประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพานของพระพุทธเจ้า
องค์การสหประชาชาติได้ประกาศให้วันนี้เป็น “วันสำคัญสากลของโลก” ในปี พ.ศ. 2543
แต่วันนี้จะมีความสำคัญเช่นไรนั้น ขึ้นอยู่กับความรู้สึกนึกคิดของแต่ละคน
ผมยอมรับว่าในสมัยเด็กๆ นั้น วันวิสาขบูชาเป็นเพียงวันหยุดทางพุทธศาสนาวันหนึ่ง แต่เมื่อเวลาผ่านไป
วันวิสาขบูชามีความหมายและมีความสำคัญมากขึ้น เพราะผมได้เรียนรู้ว่าธรรมะของพระพุทธเจ้านั้น หาใช่เรื่องไกลตัวไม่
การปฏิบัติธรรมในศาสนาพุทธ คือ การเรียนรู้กาย เรียนรู้ใจของตนเอง
กายเป็นอย่างไรให้รู้ว่าเป็นอย่างนั้น ใจเป็นอย่างไรก็รู้ให้เป็นอย่างนั้น
ในระหว่างการเดินเวียนเทียนรอบโบสถ์ เราควรรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ พระปัญญาคุณ และพระบริสุทธิคุณ ของพระพุทธองค์
ครูบาผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบท่านหนึ่ง ได้ให้ข้อคิดที่น่าสนใจในวันวิสาขบูชาดังนี้
“วัน เดือน ปี อาจเป็นเพียงสิ่งสมมติ แต่ก็มิได้หมายความว่า
การที่มีการกำหนดวันวิสาขบูชาขึ้นมาเป็นพิเศษนั้น เป็นเรื่องไร้ประโยชน์
พระพุทธเจ้าทรงสอนว่า ฤกษ์ใด ยามใด เวลาใด ที่คนคิดดี พูดดี และทำดี
ฤกษ์นั้น ยามนั้น เวลานั้น ก็เป็นมงคล เป็นดิถี เป็นศุภฤกษ์
ดังนั้น ถ้าวันวิสาขบูชาเป็นวันที่ทำให้คนส่วนมากได้ฉุกคิด
ได้ย้อนกลับมามองดูตัวเอง ได้ค้นหาความจริงของชีวิต
ว่าชีวิตคืออะไร ความสุขคืออะไร ความทุกข์คืออะไร
จะดำรงชีวิตที่ดีงามได้อย่างไร และเป้าหมายที่แท้จริงของชีวิตคืออะไร
แล้วน้อมนำธรรมะคำสอนของพระพุทธองค์มาปฏิบัติ
วันนั้นก็จะเป็นวันสำคัญที่แท้จริงได้
และความสำคัญนั้น ก็เกิดที่ใจของผู้ประพฤติธรรมนั่นเอง
วันวิสาขบูชา จะเป็น “วันสำคัญ” ของนานาชาติได้
ก็ต่อเมื่อคนทั้งหลายทั่วโลกได้รับประโยชน์จากพระธรรมคำสอนอย่างแท้จริง
เรามาช่วยกันทำให้วันนี้เป็นวันสำคัญ โดยเริ่มที่ ตัวเราเอง กันแต่วันนี้เถิด…”
คัดลอกจาก ธรรมะใกล้ตัว ฉบับที่ ๔๒
เรื่องที่คล้ายกัน
Private Radio: 
ยอมแล้วๆๆ
May 19th, 2008 at 18:51
โอ้โหสมใจอยากจริง ๆ ค่ะ อยากรู้มาตั้งนานแล้วว่าทำไมเรามีการเวียนเทียน เวลาไปเวียนเทียนทีไรก็เวียนไม่อย่างนั้นแหละค่ะคิดว่าเป็นธรรมเนียมไทยแต่ใจก็สงสัยมาตลอด มาได้อ่านวันนี้เลย I get it. ก็มีเรื่องขำ ๆ นิดจะเล่าหลายปีก่อนไปเที่ยวแถวข้าวสารอยู่ร้านหนึ่งประจำจนเด็กในร้านจะชอบเข้ามาเล่นมาคุยเรื่อย เวลาไปที่ร้านช่วงหัวค่ำจะหนาวค่ะเลยมีแจ็กเก็ตสีดำประจำกายอยู่หนึ่งตัว อยู่มาวันหนึ่งก็ได้ฤกษ์ไปที่ร้านนั้นอีกเราก็คว้าเจ้าแจ็กเก็ตตัวนี้มาสวมปรากฏว่าเอ๊ะ มีกระดาษอะไรหว่าหยิบขึ้นมาคลี่ดูก็มีข้อความหนึ่งเขียนอยู่ในนั้นว่า วันพรุ่งนี้เป็นวันวิสา ไปเวียนเทียนกับผมนะครับผมจะระรออยู่หน้าวัด แต่วันที่เจอเจ้ากระดาษแผ่นนั้นน่ะมันเลยมาแล้วเป็นอาทิตย์เลยอันนี้พอเราไปที่ร้านก็สังเกตุว่าใครเอ่ยมาทำปริศนาไว้ในแจ็กเก็ตตอนหลังก็รู้ตัวเป็นเจ้าน้องชายหน้าใสที่อยู่ในร้านนั่นเอง ก็ไม่มีไรค่ะแค่ขำ ๆ แต่แหมน่าสงสารเจ้าน้องนั่นจังอุตส่าห์ชวนเราไปทำบุญทั้งทีเนอะ
May 19th, 2008 at 21:18
วันหยุดไปเที่ยววัดมาเหรอคะ.. จังหวัดนั้น
หวานไปทุกอาทิตย์เลยอ่ะ แต่ตอนนี้งดแหละเหนื่อยจัด..
ตามพี่ไปทำงานอ่ะคะ
รู้กาย รู้จิตตนเอง..แล้วใจเราจะสงบหรือเกิดทางสว่างใช่ป่ะคะ ..
อืม.. ขอบคุณค่า
May 23rd, 2008 at 12:32
เพลงสดใสจังเลย แม่ข้าวปั้นช๊อบ ชอบ ขอบคุณค่ะ
May 25th, 2008 at 23:00
สาธุพันเต
แต่ละช่วงบรรทัด อ่านแล้วเย็นใจแน่จริง
ชีวิตคืออะไร ความสุขคืออะไร ความทุกข์คืออะไร ..
.หามาตั้งนานนนแล้นกะยังไม่รู้สักที เฮ้ออ คืออะไร
May 26th, 2008 at 03:09
purplerain: แหม ดีจังมีคนชวนไปเวียนเทียนด้วยวิธีน่ารักๆ แบบนี้
inmylife: เปล่าครับ เป็นรูปถ่ายหลายเดือนแล้วล่ะครับ อยุธาน่าสนใจนะครับ ไปแต่ละครั้งจะได้อะไรไม่เหมือนกัน
แม่ข้าวปั้น: ขอบคุณครับ
Madaewee: ชีวิต คือ การค้นหาว่าชีวิตคืออะไร
May 26th, 2008 at 08:32
ขอภาพนี้ไปติดไว้เตือนสติตนเองตามที่ต่างๆหน่อยนะค้า
ช่วงนี้จิตตกบ่อยเหลือเกิน เฮ่อ
June 4th, 2008 at 23:53
ปีนี้พาเด็กๆไปเวียนเทียนอย่างทุลักทุเล อุตส่าเตรียมดอกบัวธูปเทียนพร้อม กว่าจะได้เวียนเทียน ก็ดึกแล้วเนื่องจากฝนตกหนัก ทั้งๆที่กลางวันแดดร้อนมาก ไม่มีเค้าว่าฝนจะตกเลย วัดที่อยู่ใกล้ๆที่พักก็ปิดไฟมึดไม่มีญาติโยมมาเลย ส่วนวัดที่ตั้งใจจะไปก็เฉอะแฉะรถใหญ่เข้าไม่ถึง เลยไปอีกวัดหนึ่งซึ่งไกลออกไป พอไปถึงเจอพระรูปหนึ่ง ท่านบอกว่าเจ้าอาวาสหลับแล้วและท่านชราภาพมาก จึงนิมนต์ท่านนำแทนก็แล้วกัน (วัดนี้ทีพระสองรูป) ท่านปฏิเสธบอกว่านำไม่ได้ และแนะให้หนานมานำแทน กว่าลุงหนานจะมา ทำวัตรเย็นเสร็จแล้วจึงเวียนเทียนโดยไม่มีพระนำเลย ฝนก็ยังคงตก ต้องกางร่มเดินเท้าแฉะไปตามๆกัน นี่เป็นครั้งแรกที่ไม่มีพระนำเวียนเทียน ทั้งนี้ก็เพราะไม่อยากเสียความตั้งใจนั่นเอง
June 6th, 2008 at 23:32
gemini: มีความตั้งใจทำในสิ่งที่ดี คิดในสิ่งที่ดี จิตเป็นกุศล ผมคิดว่าแค่นั้นก็เพียงพอแล้วครับ