เกี่ยวกับหนังสือส่วนตัว
ผมพยายามคิดและเรียบเรียงว่าจะอธิบายเกี่ยวกับหนังสือส่วนตัวเล่มนี้อยู่หลายวัน ยอมรับตรงๆ ว่าคิดไม่ออก
มีใครคนหนึ่งเขียนคำแนะนำหนังสือเล่มนี้ไว้ให้ผมแบบนี้ (ซึ่งก็ถูกคัดลอกต่อกันไปเรื่อยๆ)
ไดอารี่เรื่องราวส่วนตัว ทั้งความรู้สึกนึกคิดกับความเป็นตัวตนของเขา พร้อมเนื้อเพลงต่างประเทศมากมาย
สองประโยคแรกก็โอเคครับ แต่ประโยคสุดท้ายนั้นไม่ถูกต้องเท่าไหร่
ความตั้งใจของผมในตอนที่สร้างหนังสือเล่มนี้ขึ้นมานั้น ผมตั้งใจจะใช้ที่นี่เป็นที่ที่ผมจะระบายความรู้สึกและอารมณ์ที่เกี่ยวข้องกับสิ่งต่างๆ รอบตัว
หนังสือเล่มจึงเกี่ยวข้องกับความรู้สึกของผมในแต่ละวัน ซึ่งมันก็ไม่แน่ไม่นอน แกว่งไปก็แกว่งมา
ใครหลายๆ คนบอกว่า หนังสือเล่มนี้มีแต่ความเหงา มีกลิ่นไอของความเหงาเจือปนอยู่ในทุกที่ ซึ่งเห็นจะเป็นอย่างนั้นจริงๆเพราะว่าผมเป็นคนอ่อนไหว ขี้เหงา (อย่างน้อยเพื่อนๆ เขาก็ว่ากันอย่างนั้นครับ)
หนังสือเล่มนี้มักจะจะถูกหยิบขึ้นมาเขียน ก็ตอนที่ผมรู้สึกเหงา ความเหงาก็เลยมีอยู่เต็มไปหมด
ไม่รู้ว่าคุณเป็นผู้โชคดีหรือโชคร้าย ที่หลงทางเข้ามาที่นี่ ถ้าคุณอ่านสิ่งที่ผมเขียน แล้วรู้สึกไม่ดี ผมต้องขออภัยด้วย เพราะผมไม่อยากให้เป็นอย่างนั้น
แต่ถ้าอ่านแล้วรู้สึกตรงกันข้าม ผมก็ดีใจที่ความเหงากับความคิดที่ระบายออกมาเป็นตัวหนังสือของผม ได้ทำให้คุณรู้สึกในทางที่ดีครับ
ถ้าหากจะมาร่วมเหงากับผมเป็นครั้งคราว ก็ไม่ว่ากัน แต่แวะมาบ่อยๆ ก็ดีครับ ผมจะดีใจมากเลย :)
ป.ล. เรื่อง “2544 – 2552“ อาจช่วยทำให้เข้าใจหนังสือเล่มนี้มากขึ้นครับ
Private Radio: 

