Apr
16
2553
ตุ๊กแกส่งเสียงร้องตอนเที่ยงคืนเป๊ะ สงสัยมันจะทำหน้าที่เป็นยามบอกเวลาประจำหมู่บ้าน
แม่บอกว่าตุ๊กแกตัวนี้วิ่งไปมารอบๆ บ้าน เดี๋ยวก็ร้องตุ๊กแกตรงโน้น เดี๋ยวก็มาร้องตุ๊กแกตรงนี้
ยังดีที่มันร้องอยู่นอกบ้าน หรือที่มันวิ่งไปมาเนี่ยเพราะมันกำลังหาทางเข้าบ้านก็ไม่รู้สิ
…
สำหรับใครหลายคน สงกรานต์คงเป็นช่วงเวลาหนึ่งของปีที่สุขสนุกสนานที่สุด ซึ่งก็แล้วแต่มุมของความสุขที่แต่ละคนได้เจอ
สุขที่สุดในช่วงสามวันของสงกรานต์ แล้วอยู่ดีๆ สุขนั้นก็กระโดดหนีออกไปจากตัวเรา เมื่อต้องกลับไปเจอรถติด งานที่กองรอท่วมหัว
เดี๋ยวใจก็พองเป็นลูกโป่งสดใสลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า แต่เดี๋ยวก็เหี่ยวแห้งละลิ่วตกสู่พื้น มันแปลกดีเนอะ?
…
ผมกลับมาบ้านหลายวันแล้ว แต่รู้สึกเหมือนว่าเป็นเวลาชั่วแว้บเดียว ความสุขวิ่งผ่านไปไวอย่างที่เขาว่าจริงๆ
ส่วนความทุกข์รู้สึกเหมือนมันเกาะเหนียวแน่นเป็นตีนตุ๊กแก ผ่านมาแล้วก็แวะมาร้องทักเสียนาน ไม่ยอมหนีไปไหน
เวลาที่ความทุกข์โผล่มา บางทีมันก็ไม่ให้สุ้มเสียง ขอให้จินตนาการเวลาที่เราเข้าห้องน้ำ พอปิดประตูปั๊ปถึงเห็นว่ามีตุ๊กแกตัวบะเร่อเกาะอยู่หลังประตูห้องน้ำ ตกใจตะลึงงันทำอะไรไม่ถูก
พระท่่านว่าเราฝึกจิตใจไว้รับเรื่องอะไรทำนองนี้แหละ เพราะเหตุการณ์ไม่คาดฝันจู่โจมเราได้ทุกเมื่อ ถ้าเราตั้งสติได้ก็จะสามารถรับมือแล้วแก้ปัญหาได้ทันเวลา
…
อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าผมก็จะต้องเดินทางกลับไปทำงานแล้ว มันทำให้รู้สึกเศร้าใจอย่างบอกไม่ถูก
ผมเศร้าเพราะผมคิดไปข้างหน้า แต่ในปัจจุบันเวลาที่เขียนอยู่นี้ ผมนอนอยู่บนที่นอนหนานุ่มเย็นสบาย
รู้สึกสุขใจเมื่อกลับมาสู่เวลาที่เป็นปัจจุบัน
…
ตุ๊กแกเงียบไป ไม่รู้มันไปไหน หลับยามหรือเปล่าก็ไม่รู้
ผมไปนอนหลับแข่งกับมันดีกว่าครับ
เรื่องที่คล้ายกัน
1 comment | tags: ความสุข, บ้าน
Aug
21
2552
ผู้ชายคนนี้เดินสวนทางกับผม เขาเร่ขายลูกโป่งหน้าตาเปื้อนยิ้มของตัวการ์ตูนหลากหลายแบบ ใครๆ ที่เดินสวนทางกับเขาก็ต้องหลบให้พ้นทางลูกโป่งกลุ่มนี้
สีสันที่สดใสกับจำนวนลูกโป่งจำนวนมาก ดึงดูดความสนใจของผู้คนได้ไม่น้อย ยิ่งถ้าเป็นเด็กๆ แล้วคงมองลูกโป่งทั้งหลายตาเป็นมัน
ลองนึกภาพเวลาเด็กๆ ได้รับลูกโป่งไปถือในมือสิครับ ในช่วงขณะที่เอื้อมมือไปรับลูกโป่ง พวกเขามีความสุขแค่ไหน รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ สายตาที่แหงนมองลูกโป่งสีสวยที่ลอยอยู่ในอากาศ
ทำไมเด็กๆ จึงมีความสุขกับการได้ถือลูกโป่งนักนะ พวกเขาจะเดินหรือวิ่งไปข้างหน้าสลับกับแหงนคอมองลูกโป่งของตัวเองเป็นระยะ เป็นความสุขง่ายๆ ที่อยู่ในมือตัวเอง
ลูกโป่งอาจสอนให้เด็กๆ ได้รู้จักความเป็นจริง เพราะไม่นานนักลูกโป่งจะอ่อนแรง ลอยลงต่ำเรี่ยพื้น ในบางครั้งลูกโป่งอาจหลุดลอยออกไปจากมือ ลอยขึ้นฟ้าสูงห่างไปจนลิบตา เด็กน้อยทำได้แค่เพียงเฝ้ามองด้วยความเสียดาย
บางครั้งลูกโป่งก็แตก โป้ง! หายวับไปกับตา พร้อมๆ กับเชือกที่ร่วงหล่นลงพื้น สร้างความตกใจให้เด็กน้อยในทันที
ลูกโป่งอาจจะเหมาะกับเด็กๆ แต่ความจริงแล้วผมก็อยากได้ลูกโป่งสักใบ เพื่อจะได้มีช่วงเวลาของความสุขอย่างในสมัยเด็กๆ อีกครั้ง
ผมจะพาลูกโป่งแสนสวยเดินไปอวดใครต่อใคร นี่ไง! ลูกโป่งของผมครับ!
ใครหลายคนอาจจะคิดว่า คงจะดีไม่น้อยถ้ามีลูกโป่งที่ลอยอยู่ได้ตลอดกาล แต่นั้นอาจจะทำให้ลูกโป่งไม่ใช่ลูกโป่งอีกต่อไป
เพราะลูกโป่งมันต้องอ่อนแรง ต้องหลุดมือ ต้องแตกโป้ง! เสน่ห์ของลูกโป่งมันอยู่ตรงนี้แหละ มันเป็นธรรมดาของมันอย่างนี้
ขอให้มีความสุขกับลูกโป่งความสุขของแต่ละคนนะครับ
เรื่องที่คล้ายกัน
9 comments | tags: ความสุข, รูปภาพ
Jun
14
2551
ช่วงเวลาแห่งความสุข มักจะผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ จากสัปดาห์ที่แล้วถึงสัปดาห์นี้ ผมรู้สึกว่ามันผ่านไปเร็วเหมือนแค่กระพริบตา
วันศุกร์ของสัปดาห์ที่แล้ว คุณแม่เดินทางมาเยี่ยมผม และพักอยู่กับผมจนถึงวันจันทร์ ในช่วงกลางวันของเสาร์อาทิตย์เราไปเยี่ยมน้องที่บ้านของเธอ เราสองคนพาแม่ไปทานอาหารอร่อยๆ กันข้างนอก คุณแม่ชอบใจมาก และมีความสุขกับการเลือกซื้อขนมและผลไม้ไว้ให้ลูกได้กินเวลาหิว
ที่จริงแล้วคุณแม่หอบอาหารและผลไม้มาจากที่บ้านด้วย คุณแม่ทอดไส้กรอกและแบ่งใส่ถุงไว้ให้ผมกับน้องคนละถุง ไส้กรอกร้านแถวบ้านเจ้านี้อร่อยมากเลยละครับ เขาให้เนื้อหมูเยอะ และมันหมูก็มีน้อย
คุณแม่มีเคล็ดลับในการทอดไส้กรอกให้อร่อย ด้วยการทอดโดยไม่ใช้น้ำมัน แต่ใช้น้ำทอดแทน เพราะในไส้กรอกก็มีน้ำมันอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องใส่น้ำมันลงไปให้ชุ่มอีก เมื่อทอดไปสักพักน้ำมันในไส้กรอกก็จะละลายออกมาปนกับน้ำ ในขณะที่น้ำก็ค่อยๆ ระเหยไปจนหมด แล้วก็จะกลายเป็นการทอดไส้กรอกด้วยน้ำมันของมันเอง
ก่อนที่คุณแม่จะเดินทางมา ผมก็พยายามทำความสะอาดห้องให้ดีที่สุด ทั้งกวาด ถู เปลี่ยนผ้าปูที่นอน ปลอกหมอน เพราะไม่อยากให้คุณแม่ต้องมาเหนื่อยกับเรื่องพวกนี้ แต่ในที่สุดคุณแม่ก็มองเห็นส่วนที่ต้องทำความสะอาดจนได้ เพราะมันเป็นส่วนที่ผมทำความสะอาดไม่ถึง เช่น ข้าวของที่กองรกอยู่หลังห้อง เตาไมโครเวฟ และตู้เย็นเครื่องน้อยๆ ของผม
ช่วงที่คุณแม่มาพักอยู่ด้วย ผมพยายามตื่นให้เช้ากว่าปกติ แต่ก็ยังตื่นไม่ทันคุณแม่สักที ลืมตาขึ้นมาก็จะเห็นคุณแม่ทำโน่นนี่อยู่ระเบียงหลังห้อง มีวันหนึ่งคุณแม่หันมาเห็นว่าผมตื่นขึ้นมาพอดี คุณแม่เลยเดินมาหาแล้วเอาสองมือนาบที่แก้มผม เขย่ามือเบาๆ พร้อมกับโน้มตัวเอาหัวมาชนหัวผม แล้วพูดว่า “ตื่นแล้วเหรอลูก”
ในขณะที่ผมนั่งทำงานอยู่ และคุณแม่ว่างจากงานทำความสะอาด คุณแม่ก็จะเอาหนังสือสวดมนต์มาท่อง คุณแม่บอกว่าสวดมนต์ให้กับลูกๆ ทั้งสองคน คุณแม่เล่าให้ฟังอีกว่า ก่อนที่จะเดินทางมาได้แวะไปถวายยาต่างๆ ที่วัดใกล้บ้าน พระท่านก็ดีใจมาก พร้อมกับรีบประกาศทางเสียงตามสาย ให้พระที่ป่วยไม่สบายมารับยาได้เลย
วันนี้คุณแม่ก็โทรมาบอกว่า ได้ส่งข้าวของบางอย่างมาให้ผมอีก … ผมรักแม่ครับ
ปล. รูปข้างบนเป็นรูปคุณแม่และน้องครับ
เรื่องที่คล้ายกัน
5 comments | tags: ความสุข
Mar
29
2551
ผมได้อ่านการ์ตูนเรื่อง “ความสุขเล็กๆน้อยๆ” และ “อมยิ้ม” ที่สร้างสรรค์โดยคุณ GPEN แล้วรู้สึกชอบมาก นอกจากลายเส้นจะสวย ตัวการ์ตูนน่ารัก เนื้อเรื่องก็โดนใจอย่างจัง
วันนี้ผมก็มีความสุขจากการทำสิ่งเล็กๆ
ผมเอาจดหมายไปส่งตามที่ได้สัญญาไว้ ดีใจที่ตัวเองไม่ผิดสัญญา
ผมไปเปลี่ยนสมุดบัญชีเงินฝากที่ธนาคาร หลังจากที่ผัดผ่อนตัวเองมานานแล้ว
ผมเอาเงินคืนภาษีเข้าบัญชีเงินฝากที่เพ่ิงเปลี่ยนใหม่
ผมสมัครใช้บริการทางอินเทอร์เน็ตของธนาคารด้วย
เรื่องที่ธนาคารทำให้ผมรู้สึกสดชื่นเป็นพิเศษ หัวใจพองโตกว่าปกติ เพราะเจ้าหน้าที่ที่ให้บริการผมอัธยาศัยดี น่ารัก เป็นกันเอง ที่สำคัญผมรู้สึกว่าเธออยากคุยกับผม ผมอาจจะคิดไปเอง แต่ผมรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ
เธอซุ่มซ่ามเล็กๆ ด้วยการเปิดสมุดบัญชีผิดหน้าแล้วใส่ไปในเครื่องพิมพ์ ทำให้ชื่อบัญชีถูกพิมพ์ผิดหน้า ผมหัวเราะ แล้วบอกเธอว่าไม่เป็นไรครับ แล้วผมก็ต้องเซ็นชื่อในสมุดบัญชีอีกครั้ง จริงๆ จะให้ผมเซ็นชืี่อตรงนั้นทั้งวันก็ยังได้ อิอิ
แน่นอนว่าเรื่องที่เราคุยกันก็ไม่พ้นเรื่องสมัครบัตรเครดิตไหม รวมทั้งสมัครกรมธรรม์ประกันชีวิตไหม ผมก็นั่งฟังเธออธิบายอย่างเพลิดเพลินใจ นับว่าผมยังมีสติหลงเหลือที่ไม่ตกหลุมรัก เอ้ย ตกลงทำบัตรเครดิตและกรมธรรม์กับเธอ
ขากลับผมเดินออกมาจากธนาคารด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ผมพยามอมยิ้มไว้ แต่อมไม่ไหว จนต้องยิ้มออกมา
คิดเข้าข้างตัวเองเนี่ย มันมีความสุขดีเหมือนกันเนอะ
เรื่องที่คล้ายกัน
2 comments | tags: ความสุข
Feb
25
2551
ไม่ใช่เรื่องแปลกที่คนเราจะไขว่คว้าหาความสุข เราต้องการความสุข แต่ความสุขคืออะไรและจะได้ความสุขมาอย่างไร ก็แล้วแต่นิยามและวิธีการของแต่ละคน
บางคนไม่ต้องทำอะไรมากมาย ก็เหมือนกับมีความสุขเปี่ยมล้นอยู่ในหัวใจ ในขณะที่ใครบางคนดิ้นรนแสวงหาเพื่อให้ได้มาเพื่อความสุขนั้น ระหว่างทางที่ไปถึงความสุขนั้นดูทุกข์ยากเหลือเกิน แต่เมื่อได้มาซึ่งความสุขนั้นก็ปลาบปลื้มใจเกินที่จะบรรยาย
ผมเองก็ชอบที่จะมีความสุข ผมมีความสุขได้จากการดูหนัง ฟังเพลง ทานอาหาร ขับรถเล่น ถ่ายรูป อ่านหนังสือ ขีดเขียนเรื่องราวต่างๆ และอ่านคอมเม้นต์ของผู้อ่าน อาจจะมีอย่างอื่นอีกแต่นี่คือสิ่งที่ผมทำเป็นประจำ
แต่หลายครั้งที่ผมซื้อหนังมาแล้วก็ไม่กล้าดู ปล่อยให้มันกองไว้อยู่อย่างนั้น ผมรู้ว่าถ้าผมดูหนังแล้วคงมีความสุข แต่ที่ไม่กล้าก็เพราะผมกลัวว่าความสุขที่ได้จากการดูหนังนั้นจะหมดรวดเร็วเกินไป เลยขอเก็บช่วงเวลาแห่งความสุขนั้นไว้ก่อน ให้ถึงโอกาสเหมาะๆ แล้วจึงค่อยหยิบมาใช้
หลายครั้งเหมือนกันที่มีหนังถูกใจที่อยากจะดูในโรง พอได้ดูหนังตัวอย่างแล้วก็อยากให้หนังเรื่องนั้นเข้าฉายเร็วๆ พอหนังเข้าฉายก็ตื่นเต้น รีบหาโอกาสไปดูในวันแรกๆ ถ้าเป็นรอบดึกพอดูจบก็ตื่นเต้นอยู่จนถึงเวลาเข้านอน เช้าขึ้นมาก็ลืมอารมณ์ตื่นเต้นนั้นไปแล้ว
แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนภาพซ้ำอีกครั้งก็คือ การเฝ้ารอหนังเรื่องใหม่ให้เข้าฉาย จากนั้นก็รีบไปดูด้วยความตื่นเต้น และความสุขนั้นก็จบลงแค่ระยะเวลาก่อนเข้านอนเหมือนเดิม
ผมเข้าใจได้ทันทีว่า ความสุขนั้นไม่ถาวร ผมไม่สามารถดูหนังเพียงเรื่องเดียวแล้วมีความสุขอยู่ได้ทั้งสัปดาห์ เพลงที่ฟัง หนังสือที่อ่าน วิวทิวทัศน์ข้างทาง สิ่งเหล่านี้ผ่านตา ผ่านหู แล้วก็ผ่านไปพร้อมๆ กับความสุข
ในขณะเดียวกันความทุกข์ในเรื่องความรัก ที่รู้สึกว่าทุกข์ใจมากมายก็ผ่านเลยไปเช่นกัน ความทุกข์ที่ผมนึกไม่ออกว่าจะกำจัดมันได้อย่างไร ในตอนนี้มันค่อยๆ จางหายไปพร้อมกับสายธารของการเวลา ดังนั้นเช่นเดียวกับความสุข ความทุกข์เองก็ไม่ถาวรเช่นกัน
สุขและทุกข์เกิดขึ้นสลับกันไปมาในชีวิต เราไม่สามารถยื้อยุดฉุดรั้งความสุขไว้กับตัว ขณะเดียวกันเราก็ไม่สามารถหลีกเร้นหนีหายจากความทุกข์ไปได้ เหมือนกับเราวิ่งไล่ตามความสุขและวิ่งแจ้นหนีความทุกข์ วิ่งหนีและวิ่งไล่กันอยู่แบบนี้เรื่อยไป
บางทีก็เหมือนสุขและทุกข์ยืนอยู่ข้างๆ เรา ผลัดกันโอบกอดสลับไปมาเหมือนเพื่อนสนิท อย่างล่าสุดที่ผมไปดูหนังตั้งใจว่าจะไปดูอย่างมีความสุข แต่กลับต้องหงุดหงิดรำคาญใจเพราะคนไร้มารยาทคุยกันในโรงหนัง แต่สักพักก็สามารถเพลิดเพลินมีความสุขกับหนังที่ฉายอยู่ได้จนจบเรื่อง
สุขและทุกข์ในชีวิตคงเป็นเช่นนี้เรื่อยไป …
เรื่องที่คล้ายกัน
3 comments | tags: ความรัก, ความสุข, วิ่ง, หนังสือ, เพลง
Private Radio: 
