Feb 1 2553

2553

lotus1

สวัสดีปีใหม่ครับ! :smile:

ผมมีคำถามที่ถามตัวเองอยู่ในช่วงนี้  เลยขอฝากถามไปถึงคนอ่านด้วยว่า… ยังรู้สึกถึงความเป็นปีใหม่อยู่หรือเปล่า?  ผ่านมาแค่เดือนเดียวเอง  ความสุขของปีใหม่จืดจางลงหรือยัง?  ต้องรอถึงปีหน้าหรือจึงจะมีความสุขแบบนี้อีก?   แล้วปีหน้าก็จะเป็นแบบนี้อีกใช่ไหม?

พระท่านบอกว่าปีใหม่เป็นเรื่องสมมุติ  วันก็เป็นเรื่องสมมุติ  เวลาที่เป็นชั่วโมง นาที วินาที ก็เป็นเรื่องสมมุติ

แม้ว่าเราไม่สมมุติวันและเวลาขึ้นมา  พระอาทิตย์ก็ยังขึ้นทางด้านหนึ่งและตกอีกทางด้านหนึ่ง  โลกก็ยังหมุนรอบตัวเองทำให้เกิดกลางวันและกลางคืน

วันนี้ขณะที่ผมกำลังขับรถอยู่   ผมนึกถึงเรื่องของความรู้ต่างๆ ที่มนุษย์พยายามศึกษาค้นคว้า  และอ้างว่าได้สร้างองค์ความรู้ใหม่ๆ ให้กับโลก  จนถือตนว่าเก่งกว่าโลก  เก่งกว่าธรรมชาติ  มนุษย์สามารถสรรสร้างได้ทุกสิ่ง  แม้แต่เลืยนแบบการสร้างสิ่งมีชีวิตขึ้นมา

หากคิดใคร่ครวญดูให้ดี  แรกเริ่มเดิมทีความรู้มาจากไหนกันล่ะ   ความรู้ตั้งแต่ยุคแรกๆ ที่มีมนุษย์  แล้วก็ถูกลบล้างหรือต่อยอดจากมนุษย์ในยุคต่อๆ มา

ความรู้เริ่มจากธรรมชาติใช่หรือไม่?  มนุษย์เฝ้าสังเกตสิ่งต่างๆ ในธรรมชาติ  และพยายามศึกษาและเข้าใจ  แล้วจึงนำมาสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ตามความสนใจของตนเอง  จนเกิดเป็นศาสตร์ความรู้แขนงต่างๆ

แต่มนุษย์ก็ไม่สามารถเข้าใจได้ทุกสิ่ง   บางสิ่งที่มนุษย์เข้าใจไม่ได้  หาคำอธิบายไม่ได้  บางครั้งก็ถูกเรียกว่าสิ่งเหนือธรรมชาติ  หรือปฏิเสธการมีอยู่ของสิ่งนั้นไปเสีย

น่าทึ่งไหมครับ! มนุษย์ช่างเก่งเสียเหลือเกิน  เก่งจนกระทั่งต้องสถาปนาตนเองเป็นผู้มีความรู้  แล้วแบ่งระดับชนชั้นของความรู้  ด้วยคำนำหน้าที่โก้หรูเท่าที่สติปัญญาจะสร้างสรรค์ได้

บางคนหวงความรู้  หลงคิดไปว่าเป็นของที่ตัวเองสร้างขึ้นมา  แต่ลืมที่มาไปของความรู้นั้นว่าแท้ที่จริงแล้วมาจากที่ใดกันแน่

จริงๆ แล้วความรู้เป็นของใครกันล่ะ?  เป็นของมนุษย์?  เป็นของธรรมชาติ?  หรือความรู้ก็เป็นสิ่งสมมุติขึ้นมาเหมือนเช่นวันปีใหม่?

บางทีนั้นเราอาจไม่จำเป็นต้องเข้าใจว่าสิ่งใดจะเป็นจริงหรือถูกสมมุติขึ้นมา    สำคัญอยู่ที่เราต้องใช้สิ่งต่างๆ นั้นให้เป็นประโยชน์  โดยไม่เผลอยึดติดกับมัน  จนเกิดความทุกข์เพราะยึดสิ่งนั้นไว้อย่างแน่นหนา

ว่าแต่รู้ตัวไหมละครับ  ว่าเรายึดอะไรไว้บ้าง? :mrgreen:

Related เรื่องที่คล้ายกัน


Nov 13 2551

ดอกที่โปรยพื้น

flower-on-floor.jpg

เรื่องราววันลอยกระทงในหนหลัง และอากาศที่หนาวเย็น  ทำให้ผมอดรู้สึกเศร้าใจไม่ได้  และแล้วอะไรบางอย่างก็ดลใจให้ผมนึกถึงภาพดอกไม้ที่ถูกโปรยบนพื้นในงานแต่งงานของรุ่นน้องคนหนึ่ง

งานนั้นผ่านไปเกือบจะสองปีแล้ว เป็นงานแต่งงานที่ต่างจังหวัด จำได้ว่าผมต้องไปค้างแรมที่บังกะโลริมชายหาด

สงสัยจังว่าจะมีใครจำได้ไหม  ว่าในงานนั้นมีการโปรยดอกไม้ไปตามทางที่พวกเขาต้องเดินผ่านไป พวกเขาเองก็คงจำไม่ได้  ชีวิตเราคงไม่สามารถเก็บรายละเอียดได้หมด  และคงจะมีเพียงแต่ผมที่เก็บภาพนี้เอาไว้

บางทีพวกเขาเองก็อาจจำไม่ได้ว่าผมได้ไปช่วยเขาถ่ายรูปด้วย  แม้แต่ผมเองก็แปลกใจว่าผมไปช่วยงานเขาได้อย่างไร  ดอกไม้นี้คงถูกกวาดทิ้งในช่วงเวลาหนึ่งของพิธี  ซึ่งทุกอย่างก็คงถูกย่อยสลายกลับคืนสู่โลกไปนานแล้ว

ในงานเลี้ยงตอนเย็น ผมได้เจอเพื่อนร่วมรุ่นคนหนึ่งซึ่งจำผมไม่ได้  การถูกลืมอย่างง่ายดาย แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของผมที่มีต่อชีวิตของเขา นั่นก็ไม่เป็นไร เพราะผมเองก็ลืมใครต่อใครเหมือนกัน  แต่ผมคงไม่ลืมคนที่บอกว่าลืมผมได้ง่ายๆ 

เราจำใครต่อใครไม่ได้ทั้งหมดหรอก  และคนที่เราจำได้  เราก็จะจำได้แต่เพียงภาพรวมของตัวเขา หรือลักษณะที่เด่นบางอย่าง  เราจำความรู้สึกของเราที่มีต่อเขาได้  รู้สึกดีด้วย  รู้สึกไม่ดีด้วย หรือเฉยๆ แค่ผ่านไป

ความทรงจำของเราเชื่อถือไม่ได้  และการลืมเป็นเรื่องปกติ  เช่นเดียวกับการถูกลืม…

Don’t You (Forget About Me)
Artist: Stella Starlight Trio

Hey, hey, hey ,hey
Ohhh…
Won’t you come see about me?
I’ll be alone, dancing you know it baby

Tell me your troubles and doubts
Giving me everything inside and out and
Love’s strange so real in the dark
Think of the tender things that we were working on

Slow change may pull us apart
When the light gets into your heart, baby

Don’t You Forget About Me
Don’t Don’t Don’t Don’t
Don’t You Forget About Me

Will you stand above me?
Look my way, never love me
Rain keeps falling, rain keeps falling
Down, down, down

Will you recognise me?
Call my name or walk on by
Rain keeps falling, rain keeps falling
Down, down, down, down

Hey, hey, hey, hey
Ohhhh…..

Don’t you try to pretend
It’s my feeling we’ll win in the end
I won’t harm you or touch your defenses
Vanity and security

Don’t you forget about me
I’ll be alone, dancing you know it baby
Going to take you apart
I’ll put us back together at heart, baby

Don’t You Forget About Me
Don’t Don’t Don’t Don’t
Don’t You Forget About Me

As you walk on by
Will you call my name?
As you walk on by
Will you call my name?
When you walk away

Or will you walk away?
Will you walk on by?
Come on – call my name
Will you all my name?

I say :
La la la…

Related เรื่องที่คล้ายกัน


May 11 2551

ดอกไม้ใกล้ตัว

0804_dormflowers_044.jpg

แมลงตัวน้อยหลบอยู่ใต้ดอกไม้ดอกตูมเล็กๆ ที่กำลังจะผลิบาน

เวลาผ่านไปหลายวัน ป่านนี้ดอกไม้ดอกนี้คงจะบานแล้ว  
และแมลงตัวน้อยก็คงบินจากไปที่อื่นแล้วด้วยเช่นกัน

นี่มันดอกอะไรนะ ชื่อติดอยู่ที่ริมฝีปาก  มันถูกปลูกไว้เต็มไปหมดเลย
หลายดอกชูช่อ เบ่งบานขับสีส้มสดใส ตัดกับสีจืดๆ ของสภาพแวดล้อม

โลกกำลังเปลี่ยนไป  แต่ดอกไม้ก็ยังไม่เคยหยุดบาน

โลกใจร้าย เพราะคนใจร้าย  เราไม่รักโลก โลกก็ไม่รักเรา

เราเป็นเหมือนแมลงตัวเล็กๆ ที่ต้องพึ่งพาธรรมชาติ
แต่ต่างกันตรงที่ฤทธิ์เดชในการทำลายล้างของเรา สูงกว่าแมลงตัวน้อยเหลือเกิน

โลกไม่ง้อ แต่ให้โอกาสเราแก้ตัว  เราต้องใช้โอกาสที่เหลือ ฉวยมาแก้ไขปรับปรุง
แต่น่าเสียดายที่บางคนไม่รู้เลย ว่าตัวเองได้รับโอกาสที่ล้ำค่าจากโลกใบนี้

ผ่านมา 2500 กว่าปี กิเลสของมนุษย์ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง  มีแต่พอกพูนทับถม
บางคนต้องการที่จะครองประเทศ ครองโลก ลึกๆ ในใจแล้วเขาอาจอยากครองจักรวาลด้วย 

ผมเคยคุยเล่นๆ กับเพื่อนว่า เรายกดาวอะไรให้เขาสักดวงดีไหม  เปลี่ยนชื่อดาวพฤหัสเป็นชื่อเขาเสีย
เราเปลี่ยนชื่อจักรวาลให้เป็นนามสกุลเขา  ยกจักรวาลให้ครอบครัวเขาไปเลย
หากเป็นไปได้ก็สร้างยานอวกาศหรูๆ สักลำ แล้วส่งเขาให้ไปเฝ้าสมบัติอยู่นอกโลก 

แต่อย่ายกดวงอาทิตย์ให้เขา ไม่งั้นเขาอาจเก็บค่าแสงแดดจากชาวโลก
ใครไม่จ่ายตังค์ให้เขา  เขาก็จะตัดแสงแดดไม่ให้ส่งไปที่บ้าน  ชีวิตจะพบแต่ความมืดมนอับเฉา

ถ้าเขาได้ทุกสิ่งทุกอย่างตามที่ต้องการแล้ว เขาจะทำอะไรต่อไปหนอ
มากกว่าจักรวาลแล้วเขาอยากจะได้อะไร  กิเลสจะขับเคลื่อนตัวเขาไปทิศทางไหน

เขาจะมีเวลาหยุดชื่นชมความงามของดอกไม้ริมแบบนี้ทางบ้างไหม?

0804_dormflowers_004.jpg

Related เรื่องที่คล้ายกัน


Feb 5 2551

ดอกไม้ที่บ้าน

orange_trumpet.JPG

ฝนตกโปรยปรายทั้งวัน  ลมหอบกลิ่นฝนมาทักทาย

จะสดชื่น เศร้าหมอง  หรือ น่านอนให้สบาย ก็คงจะแล้วแต่คนมอง

ส่วนตัวผมนั้นทั้งสดชื่น เศร้าหมองเล็กๆ และอยากนอนกลิ้งอยู่บนเตียงเป็นที่สุด

มองไปข้างทางแล้วเห็นลมพัดใบไม้แกว่งไปมา ทำให้ผมนึกถึงดอกพวงแสดที่บ้าน 

ลมพัดมาทีก็จะแข่งกันแกว่งส่ายไปมา แกว่งกันไปคนละทิศละทางเลย

แม่ผมปลูกต้นนี้ไว้ข้างรั้ว  พ่อก็ทำโครงลวดให้พวงแสดเลื้อยไปตามรั้ว

ส่วนผมก็เป็นผู้ชื่นชมที่ดี  และอดไม่ได้ที่จะเก็บภาพเอาไว้บ้าง

สีส้มสดๆ แบบนี้ น่าจะทำให้ฟ้าหม่นดูสดชื่นขึ้นบ้างนะครับ :wink:

Related เรื่องที่คล้ายกัน


Apr 19 2550

งานศพคุณหมอ

เวลา 15.30 น. อากาศกำลังร้อนอบอ้าว  ผมกำลังนั่งอยู่ในศาลาวัด ในมือถือดอกไม้จันทน์ช่อเล็กๆ  ผมนั่งอยู่ริมขวาสุด คนที่นั่งด้านซ้ายมือของผมก็คือคุณพ่อ  เมื่อมองไปรอบๆ ผมพบว่าคนที่นั่งในศาลาส่วนใหญ่ล้วนมีอายุมากกว่าผมกันทั้งนั้น

ผมมองตรงไปข้างหน้า ตัวแทนของญาติกำลังเล่าประวัติและคุณงามความดีของคุณหมอให้ผู้ไปร่วมพิธีฌาปนกิจศพได้ทราบ  ในเวลาเพียงไม่กี่นาทีนั้นคงไม่สามารถเล่าถึงสิ่งต่างๆ ที่คุณหมอได้ทำเมื่อครั้งยังมีชีวิต แต่ผมเชื่อว่าผู้คนทั้งหลายที่เดินทางมาร่วมงานย่อมทราบดีอยู่แล้ว

ตัวแทนของญาติกล่าวเชิญชวนให้ยืนไว้อาลัยแก่คุณหมอเป็นครั้งสุดท้าย  ทุกคนลุกขึ้นและยืนสงบนิ่ง ความเงียบสงบคืบคลานเข้ามาชั่วขณะ   ภาพในขณะที่ผมไปเยี่ยมคุณหมอที่โรงพยาบาลปรากฎขึ้นในหัวอีกครั้ง

ตัวแทนญาติกล่าวขอบคุณ และเชิญทุกคนนั่งลง หลังจากนั้นก็เป็นการถวายผ้าบังสุกุล  เมื่อถึงเวลาประมาณ 16.00 ประธานในพิธีก็เป็นผู้ถวายผ้าบังสุกุลเป็นท่านสุดท้าย และเป็นผู้เริ่มพิธีประชุมเพลิงเป็นคนแรก

เมื่อถึงเวลานั้นตัวแทนญาติก็เชิญผู้มาร่วมพิธีฯ ร่วมวางดอกไม้จันทน์  ผมลุกเดินออกไปจากศาลาเดินตรงไปที่เมรุพร้อมๆ กับแขกผู้มาร่วมพิธีฯ

ในช่วงเวลานั้นเอง ผมเหลือบมองขึ้นไปบนท้องฟ้า เห็นกลุ่มเมฆสีเทาลอยอยู่ข้างบน แล้วสายฝนบางเบาก็เริ่มโปรยปรายลงมาปะทะกับใบหน้าผม 

มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งเคยบอกผมว่า ฝนที่ตกลงมาในช่วงเวลาแบบนี้  ถือเป็นสิ่งที่ดี เสมือนเป็นการอวยพรให้ลูกหลานทั้งหลายอยู่อย่างร่มเย็นเป็นสุข เป็นคำอวยพรที่มาจากบนฟ้า

ขอให้คุณหมอไปสู่สุขคตินะครับ

Related เรื่องที่คล้ายกัน