กล้องงานแต่ง
สัปดาห์ที่ผ่านมาผมไปช่วยงานแต่งของเพื่อน พอเพื่อนโทรมาบอกให้ช่วยเป็นตากล้องให้หน่อย ผมรับปากเขาพร้อมกับจะช่วยจัดหาตากล้องอีกคนไปช่วยด้วย เพื่อนผมบอกว่าอยากให้ถ่ายเก็บบรรยากาศไปเรื่อยๆ ซึ่งก็ตรงกับคอนเซ็บที่ผมกับเพื่อนต้องการพอดี
ผมไปงานแต่งมาหลายงาน แต่เพิ่งเคยเจองานนี้ที่เพื่อนผมจ้างทีมออร์การไนเซอร์มาช่วยจัดการสิ่งต่างๆ ซึ่งผมก็รู้ก่อนคืนวันงานทำให้งงว่าทำไมเพื่อนไม่ให้ทีมออร์กาไนเซอร์จัดการเรื่องการถ่ายภาพไปด้วย ผมสงสัยแต่ก็ไม่ได้ถามเขา
เมื่อถึงวันแต่งผมและรุ่นน้องตื่นตั้งแต่ตีห้ากว่าๆ เราออกเดินทางประมาณหกโมงเช้า เพราะไม่แน่ใจว่าบริเวณที่เขาพักนั้นรถจะติดขนาดไหน เมื่อเราไปถึงบ้านเขาก็พบว่ามีญาติได้มารออยู่แล้ว พร้อมกับออร์การไนเซอร์กำลังจัดสถานที่ให้เรียบร้อย
บ้านของเขาใหญ่โต ราคาหลายล้าน มีสระน้ำอยู่ภายในบ้าน ซึ่งเป็นปัญหากับผมและเพื่อนมาก เพราะต้องคอยระวังไม่ให้พลัดตกลงไปในสระ ในบ้านยังไม่ได้ตกแต่งอะไร เพราะเขายังไม่ได้ย้ายเข้ามาอยู่
ผมและรุ่นน้องเริ่มงานตั้งแต่ประมาณเจ็ดโมงครึ่ง เพราะเขาต้องมีฤกษ์นำพระพุทธรูปเข้าบ้าน เราถ่ายเก็บบรรยากาศไปเรื่อยๆ ซึ่งก็ดูเหมือนบางคนจะยังไม่คุ้นเคยกับการถูกช่างภาพถ่ายรูปในลักษณะแคนดิตเท่าไหร่นัก แต่นั่นก็เป็นหน้าที่เราและเป็นสิ่งที่เจ้าภาพงานแต่งต้องการด้วย
เมื่อถึงงานที่เป็นพิธีการจริงๆ ผมพบว่ามีปัญหาเรื่องสถานที่ เพราะติดเรื่องสระน้ำที่ทำให้เราไม่สามารถถอยหลังออกไปเก็บภาพในมุมกว้างได้ จึงต้องเปลี่ยนไปใช้เลนส์ไวด์เพื่อให้เก็บภาพได้ทั้งหมด
แต่ปัญหาจริงๆ อาจไม่ได้อยู่ที่สถานที่ กลับเป็นปัญหาเรื่องของช่างภาพที่เป็นเพื่อนๆ ของเจ้าภาพมากกว่าที่เข้ามากีดขวางเกะกะทำให้การถ่ายภาพเป็นไปด้วยความยากลำบากพอสมควร
อย่างไรก็ตามช่างภาพที่รบการทำงานของเราในงานแต่ง ยังไม่เท่ากับช่างภาพในงานเลี้ยงในอีก 2 วันถัดมา เพราะแขกที่มาร่วมงานมีกล้องของตัวเอง ซึ่งรวมไปถึงกล้องมือถือด้วย เมื่อถึงต้อนที่เจ้าบ่าวและเจ้าสาวป้อนเค้กกัน ผู้คนทั้งหลายก็มารุมกันถ่ายรูป กีดขวางเราถึงที่สุด มีบางคนถึงกับสะกิดขอให้ผมหลีกทางไป
เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนั้น ผมกับรุ่นน้องก็ได้แต่มองหน้าและส่ายหัว แล้วเราก็ถอยทัพเดินออกไปห่างๆ เราถือว่าได้ทำหน้าที่ดีที่สุดแล้ว แต่ดูเหมือนผู้คนที่มีกล้องส่วนใหญ่ต้องการภาพไว้เป็นที่ระลึกส่วนตัว
กล้องดิจิตอลปัจจุบันราคาค่อนข้างถูก กล้องในโทรศัพท์เองก็คุณภาพดีขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนจึงเหมือนมีกล้องติดตัว อยากได้ภาพถ่ายอะไรก็สามารถทำได้ตามที่ต้องการ แต่สิ่งสำคัญที่คู่มือการใช้กล้องไม่มีดูเหมือนจะเป็นเรื่องของมารยาทในการใช้กล้อง
ลูกสาวเพื่อนผมมีกล้องเป็นของตัวเอง และในจังหวะที่ผมกำลังรอถ่ายรูปเจ้าบ่าวและเจ้าสาวรินไวน์ เจ้าหนูน้อยก็ถือกล้องเดินมาขวางผมข้างหน้าหน้าตาเฉย ผมเองต้องเรียกเพื่อนให้เขาเรียกลูกสาวตัวเองให้ออกจากมุมกล้องของผม
ผมคิดว่ามีกล้องต้องมีมารยาทในการใช้ ดูตาม้าตาเรือสักนิด ถ้าอยากจะถ่ายรูปก็ไม่มีใครว่าอะไรหรอก แต่ให้สังเกตสิ่งรอบข้าง โดยเฉพาะในงานพิธีการ มองดูให้รู้ว่าใครเป็นตากล้องหลักของงาน หลีกทางให้เขาทำงานให้เรียบร้อย หรือไม่ก็อยู่ในตำแหน่งที่ไม่ไปขวางทางเขา ผมเชื่อว่าหลายๆ คนถ่ายรูป ก็คงเก็บเอาไว้ดูเป็นที่ระลึกเท่านั้น คงมีน้อยคนที่ส่งรูปให้กับเจ้าภาพของงาน
ตากล้องหลักเขาจำเป็นจะต้องทำงาน เพราะเขาอาจถูกว่าจ้างมาให้เก็บภาพในวาระที่สำคัญของงาน ซึ่งเป็นภาพที่เจ้าบ่าวและเจ้าสาวต้องการและสำคัญกับพวกเขามากที่สุด
มีกล้องก็ต้องมีมารยาท ใช่มั๊ยครับ?
เรื่องที่คล้ายกัน
ซึ่งหากนึกถึงเพลงของวงนี้ ผมก็คงจะนึกถึงเพลง”ลมหนาว” ที่เป็นฝีมือการประพันธ์เพลงของคุณศุภวัฒน์นั่นเอง
Private Radio: 
